Gözlerim ışık nedir bilmez
Eğer sen yoksan
Doyumsuz bir haz gibisin bende
Evet seni sevmeyi biraz abartmış olabilirim
Kalp sesini duyacak kadar mesela
Aşk, ateştir, yakar ben’i,
Küllerimden doğar hakikatin sesi.
Ne ben kalırım, ne sen kalırsın,
Aşkta ikilik ölür, bir kalır gerisi.
Bir damla idim, deryana düştüm,
Sevmekten uzak bir insan çorak verimsiz bir toprağa benzer sevgiyle her şey iyileşir güzelleşir
Ben seni böyle seviyorum işte iyileşerek güzelleşerek
Seni severken yine her şey iyileşiyor güzelleşiyor söyler misin bana ben seni nasıl sevmeyeyim
Seni seviyorum, bilsen ne derin,
Bir dua gibi içimde yerin.
Gözlerin geceme doğan seherin,
Adını her heceyle anıyorum.
Seni seviyorum, sessizce, içten,
İçimde tatlı bir hüzün sana kavuşmuş gibiyim
İçimde ki sana bir türlü doyamıyorum canımın içi
Seni severken bir tek kendime kıyıyorum bitiğim
Bir özlemine düşünce sızlıyor bu ince gönül teli
Kuş olup konmak isterdim kirpiklerinin ucuna
Seni yaratan var ya
Öyle bir hesap
Sonrası çıkar
Ve denklem
Bir rüzgâr eser, adını taşır,
Yüreğimde sızlar eski bir anı.
Gözlerin düşer gecenin karasına,
Ve ben yine seni düşünürüm, sızısız kalanı.
Kalbim bir kuş, kanadı sen,
Senle başlar her şey… Gün, gece, nefes,
Bir bakışın yeter, kalbimden geçersin.
Adını anarken titrer içimde heves,
Sanki her harfini ömrüme eklersin.
Kirpiklerin göğe çizilmiş dua,
Köy havası ve ortamı
Bırak onu bunu şunu
Biraz olsun hadi nefes al
Boğulma betonlar arasında
Dağları heybetli ve görkemli
Gözlerin vardı bir zaman,
Baktığımda susardı dünya.
Bir tebessümünle başlardı
İçimde sonsuz bir bahar.
Şimdi her şey biraz eksik,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!