Sinan Bayram Şiirleri - Şair Sinan Bayram

Gözlerimi her yumduğumda, içimde bir sen başlıyorsun,
Dünyanın gürültüsü diniyor, sadece kalbimin sesi kalıyor.
Sen, damarlarımda dolaşan o eski ve tanıdık sızı,
Dokunduğun her yerimden binlerce çiçek havalanıyor.

Bir uçurumun kenarında durup denize bakmak gibi seni sevmek;

Bir gül açıyor kalbimin en derininde,
Kimsesiz, ama kokusu bütün geceyi sarıyor.
Ey sevgili, senin adını anınca
Taşlar bile dile gelir,
Kuru dallar yeşerir ansızın.

Sabahın en kırılgan saatinde
Uyandı içimdeki sessizlik.
Güneş, perdeden sızarken
Adın düştü yere, gölge gibi.

Kalbim bir mevsimi bekler hâlde,

Gecenin koynunda bir ışık ararım,
Adını mırıldar yıldızsız gökler.
Sensiz her anı bir yüktür taşırım,
Kalbim, yokluğunla sessizce titrer.

Bir bakışın düştü gönlümün içine,

Bir sessizlik var kalbimin merkezinde,
Ne dışarıdan gelir, ne içeriden.
Bir daire gibi döner varlık,
Ve ben, o dönüşün tam ortasındayım.

Işık — ne gökten iner, ne yerden yükselir,

Hayat olsun hiç solmasın
Acı yokluğa girsin saplansın
Varış noktası barışa baksın
Gökyüzü maviye çalan aşk şarkısı

Yeryüzü yaralı yorgun bir savaşçı

Bir gölge düştü duvarıma,
Ama senin yüzün değil,
Senin özün — erişemediğim bir ışık
İdeaların sessiz, sonsuz dünyasında.

Her şey bir yankı, bir anı, bir iz;

Bir güzellik düşün ki hesapta hiç yok
Yaşıyorken mucize sanıyorsun onu
Kelebeğin bir gün fazla yaşaması gibi
Ya da bu kelebeğe ceza mı bilemedim
İnsan mutluluğunu doğru bilmiştir hep
Hak diye haksızlığı bu yüzden belki de

Şimdi dinle
benle sen hem aynı
hem çok farklıyız
ölüm ve hayat gibi
benle sen aynı gökyüzüne
hep farklı pencerelerden baktık

Aşk bir düş, süzülür gökten
İki kalp birleşir, yeniden
Bakışlar anlatır her şeyi
Sözcükler biter, sevgi başlar

Gözlerin, yıldızım olur geceye