Aşk, ateştir, yakar ben’i,
Küllerimden doğar hakikatin sesi.
Ne ben kalırım, ne sen kalırsın,
Aşkta ikilik ölür, bir kalır gerisi.
Bir damla idim, deryana düştüm,
Sevmekten uzak bir insan çorak verimsiz bir toprağa benzer sevgiyle her şey iyileşir güzelleşir
Ben seni böyle seviyorum işte iyileşerek güzelleşerek
Seni severken yine her şey iyileşiyor güzelleşiyor söyler misin bana ben seni nasıl sevmeyeyim
Seni seviyorum, bilsen ne derin,
Bir dua gibi içimde yerin.
Gözlerin geceme doğan seherin,
Adını her heceyle anıyorum.
Seni seviyorum, sessizce, içten,
seni sevmek var ya
cehennemi umursamadan yanmaktır
belki de seni sevmek sadece
kalbin içinde bir avuç hayal toplamaktır
kalbi zindan olanın her şeyi hayal dır
İçimde tatlı bir hüzün sana kavuşmuş gibiyim
İçimde ki sana bir türlü doyamıyorum canımın içi
Seni severken bir tek kendime kıyıyorum bitiğim
Bir özlemine düşünce sızlıyor bu ince gönül teli
Kuş olup konmak isterdim kirpiklerinin ucuna
En güzel düş oldu sevdan bana
yüreğim kanadı her solukta
gözümden yaşlar aksa da
sözlerim inan sevgili yalnız sana
Senden başka aşk yok sevgili
Akşam, yavaşça çökerken omuzlarıma
Şehrin bütün ışıkları susmayı öğreniyor.
Bir pencere önünde duruyorum,
Camda yüzüm değil, senden kalan hâlim var.
Zaman dediğin şey,
Yar senden uzakta hep eksiğim
Yalnızlıkla dolar içim zamansız
Avunamam yaralarım kanayınca
Ben tükenmekteyim senin aşkınla
Aşkın şarabından içen pervane gibiyim
Ayık gezmek haram olmuş bana sevgilim
Yelkenimi tutmuş deli bir rüzgar
Dalgalarla boğuşur olmuş yokluğunda yüreğim
Sen diyarbakır ben sevdalın
Gökyüzü hasrete bürünür
Rüzgar seni fısıldar bana
Zifiri geceden bana ne
Sen diyarbakır ben sevdalın
Yine hasret var gönül içinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!