İçimize dönelim hadi harbiden
Üstüne almıyor küfürleri hayat
Öğrenmiş olmamız lazım bunu
Up uzun nutuklar mekik dokurken
Mevsim yerde döşek yok eşşek çok
Bir sabah,
kendimden başka biri olarak uyandım —
ama kimdi o, adımı taşıyan sessizlik?
Aynaya baktım; yüzüm, bir başka zamana aitti.
İçimde bir şey kabardı,
Aşk bir tırtıl gibi başlar,
yere yakın, sabırlı ve aç.
Henüz güzellikten habersizdir,
sadece ilerler—
nedenini bilmeden.
Kireç beyazı bir sükût çökmüş omuzlarıma,
Zaman, paslı bir çivi gibi çakılı kalmış duvarda.
Burada sesim, kendi yankısına çarpan bir kuş;
Kanatları tozlu, rüyaları firari bir yokuş.
Pencerem bir avuç gökyüzü, hüzün süzülür camdan,
Serin bir sabahla uyandı çimen,
Güneş süzüldü usul usul yamaçtan.
Keklik ötüyor uzakta bir çalıda,
Çoban uyanmış, türküde sabah var.
Sürü dağılır mor menekşe içine,
Bir hayat bile kalmadı geriye
Sokaklar düş boz caddeler yap boz
Ölüm bile kurtarmıyor artık bizleri
Islanmak lazım yağmur yağınca diyoruz
Yan yana getirdi bizi aşk
Gözlerin okudu canıma
Şimdi duygular inlemekte
Şimdi doğması beklenen şafak
Nede geç kalmışım sana
Aşk olsun diyorum sana aşk
Çorak topraklara benzer benim öyküm kurak geçmiş sol yanımın pek sevmediği iklimi ilkbaharı görmeden çoktan çok kış gördüm gönül vuslata ermez belki ama bu kış bahara ermeli bir zamanın rüyalarında umut direttim uykusuz geçen gecelerde gözlerimde tek bir ışık kaybolan saatlerce kayboldum sanki kendimi yitirdim birer birer silindi zihnimden sevinçler duyulmuyor en sevdiğim ıslık düşmelerime devam ettim istemsizce kırık dökük ardı ardına yenik düştüm yalnızlık köşem oldu içimde kaybolmuşluğa ait bir düşkünlük çıkmazı bölük bölük kimseli kimsesizliğimi aldı kelimelerin yetersizliği derinden vurdu aradım durdum geçmişin sararmış sayfalarında kaybolmuş o eşsiz duyguyu yaşama sevincime bir yoldu belki de halime hem gülüp hem ağlayan yolsuzluğum yaşamadığım gençliğimin ardından yaralar kanar kanadıkça giderir susuzluğunu ömürdür ilk nefesle son nefes arasına sığdırılan ömürde değil gönüllerde yatar sonsuzluğum
Sinan Bayram
Gecenin usul adımlarında,
Bir düş süzülür yastığıma,
Ay, parmak uçlarında gezinir
Ve yıldızlar fısıldar adıma.
Bir çocukluk gülüşü belki,
Ah Be Hayat
Sen Mi Bana Düştün
Ben Mi Sana Bilinmez
Ama Tutsağız İşte Birbirimize
Sen Bana Zindan
Ben Sana Zincir Pranga




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!