Bir tek sen varsın gecemin içinde,
Yıldızlar bile adını söyler sessizce.
Rüzgâr, saçlarının kokusunu taşır,
Ben, o rüzgârın ardında kaybolurum gizlice.
Kalbim bir kuş, kanadı sensin,
Zindana düşen uçurumu sordu
gök karardı gitti yeryüzü kaldı
yeşeren güller hep belaya vurdu
ne uçurum ne de pranga vardı
Kavgasına şiir yazdı bir yiğit
İçimde saklı kalan bir sesim var,
Geceyle konuşur, yıldızdan sorar.
Ne anlatsam eksik, ne sussam zarar,
Kalbim hep kendine doğru yol arar.
Bir aynada gördüm eski hâlimi,
Her nefes candır
Her can aşk
Ölçü olan güzellik bir değer
Her değer bir hayat
Yaşamak aşkla güzel
Her çocuk, sabaha açılan
Ilık bir kapı ister aslında—
Üşümeyen bir oda,
Koşarken düşse bile
Tutacak bir çift merhametli el…
Aşk şarabından dökülen damla olsam
her damlada bir şiir olsam yüreğimle
aksam yüreğine aşk diye yar diye
okusan beni o eşsiz gözlerinle
Neyledi aşk bize hükmüyle böyle
Anlaşılmamak,
yüksek sesle susmaktır.
Söylediğin her kelime
başka bir anlama çarpar,
geri döner.
Herkesin dolabında bir ceset var,
Adı konmamış bir utanç, bir yarım kalmış bahar.
Karanlıkta kıpırdanmaz—sessizce bekler,
Sahibi konuşmadıkça büyür, ağırlaşır, çöker.
Geceleri kapak gıcırdar içten içe,
Herkesin içinde ölen biri var,
Bir gülüşün küle dönmüş izi,
Bir sözün yarım kalmış tınısı,
Bir kalbin bir daha hiç çalmayacak ritmi.
İçimizde bir sessizlik taşırız,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!