Sinan Bayram Şiirleri - Şair Sinan Bayram

Zindana düşen uçurumu sordu
gök karardı gitti yeryüzü kaldı
yeşeren güller hep belaya vurdu
ne uçurum ne de pranga vardı

Kavgasına şiir yazdı bir yiğit

İçimde saklı kalan bir sesim var,
Geceyle konuşur, yıldızdan sorar.
Ne anlatsam eksik, ne sussam zarar,
Kalbim hep kendine doğru yol arar.

Bir aynada gördüm eski hâlimi,

Yiğit olan hiç bir yürek sürgünden kaçmadı
biz ki zindanları inancımızla paslandırdık
sevdalı yüreklere tutsaklık yok
aşka düşenlere gece yoktur
çünkü her bir sevda bir ışıktır
zifiri karanlığı durmadan aydınlatan bir ışık

Herşey den önce
Kendimizi kaybederiz
Ama hayat acımasız işte
Kimi ilkler sona kalıyor
Mektubumuz bir çift gözde saklı
Okunur okunmaz meçhul

Bir var oluşum aşktan yana
Çarmıha gerse de hayat
Tutku yine göğe yükselir

Bir toz bulutu içinde neyiz
Her şeye bir şey gerek

Bir sevda var sürekli bizi anlatan
Gökyüzüne olan hasretimiz gibi sıcak
Sonra sen oluyor her şey ben dahil

İnsanoğlu sevince sevilmeyi arıyor
Belki de sihir büyü burdadır be aşk gülüm

Her şey zıttıyla mevcut bu dünyada
İyi, kötü, soğuk, sıcak, uzun, kısa, güzel, çirkin
Hayatın kendi dinamiği bu her alanda

Her şeyin zıttı ile olması irade tanımıyor
Çünkü olma zorunluluğu var her zaman

Hastayım lan sana
Uzattığın elinin teri olayım
Sen zaten alnıma yazılansın
Senin kadar güzel bir yazgı görmedim

Yanıyorsun içimde sönmüyorsun

Heval,
yolun en sessiz yerinde bile
bir dostluğun izi ısıtır insanın içini.
Çünkü bazı bağlar
sözle kurulmaz;
aynı göğe bakmanın ağırlığıyla,

Hiç gözyaşlarıyla tanışmayabilirdik
Öyleleri var biliyorum
Acıdan uzak hayat kurabilirdik
Öyleleri var biliyorum
Bilmedigim bir şey var evet
Bilmiyorum ne zaman aklanacak