Ey gönlüm biz sürgünüz bu kentte
hasretimiz yabacı böylesi bir bahara
gel kurşuna dizilelim ey gönlüm
yetim kalmasın yürek ateşimiz hadi
Bu şafaklar neden yabancı bize
Koşardık sabahı karşılar gibi,
Adımlarımızda isyan, gözümüzde şiir.
Dünyayı biz kuracaktık yeniden,
İnançla tutardık yıldızları bir bir.
Göz göze gelmek bile sarhoş ederdi,
Geceye sorarım:
“Senin içinde saklı olan kimdir?”
Susar, ama yıldızlar fısıldar:
“Aradığın, sende gizlidir.”
Bir damla yağmur düşer toprağa,
Ey aciz sen denildi ben duyuldu
Gözünü aç etrafina bak
Güzellikten çok çirkinlik var
Yani yetim acıdan olma zulümler
Ama olsun değil mi sorun yok
Ne de olsa baharı bir çiçek müjdeler
Bilirim bu ölmeler sana yetmez
düğüm olmuş sancılarım ah içinde
bilirim bu yanmalar seni getirmez
kahır olmuş hayat yokluk dilinde
Toprak hasretle uyandı bu sabah
Nasılsın kardeşim
nasılsın söyle
kucakla hasreti
yare bir selam söyle
yitirme umutlarını
kaybetme yarınlarını
Sevgili gönül hanemin helali
Üzülme sen sevgili
Bu ilk mapusluk ilk tutsaklık değil
Yine prangalar paslanır elbet
Yine gökyüzünü kucaklar yüreğimiz
Yine biz karşılıklı gülümseriz
Ey sevgili
Gönül kurbandır aşka
Aşkın gönüldeki adı sensin
Uykularım düşlerinle düğümlü
Boyanmışım hasretinle alkanlara
Gülüm biz hak yolunda
Körlerin asaları olmak isterdik
Doğru yolu bulabilmeleri için
Işık olmak isterdik karanlığa
Yusuf olanların kuyularını
Her an aydınlatmak için
Benim gönlüm yananların gönlü
O yananlar ki gönülde aşk taşır
Aşka düşüp yanmamak elde mi
Aşkın gözyaşı kalbin tek sırrıdır
Uyuyanlar bilsin de uyansın artık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!