Benim için mevsim kış mevsimi kızım
Senin için hep bahar biliyorum
Gecenin kör karanlığına düşer bir yaprak
Kanlı ellerde pas tutar prangalar
Ben yine içerde ben yine dışardayım
Benim için her yer cehennem
Bayram geldi, ne güzel,
Sevinç doldu her bir el.
Gülümserken çocuklar,
Mutluluk var her yerde.
Kokusu mis bayramın,
Bir sabah gözlerinde uyandım,
Güneş değil, sen doğdun içime.
Kalbim, seninle tanıdı ritmini,
Ve her atışında adını fısıldadı sessizce.
Bir gülüşün var, zamanı unutturur,
Bir kıyamet oldun içimde sevgili kopacağın günü bekliyorum
Gözyaşlarım bulutlardan kopuyor toprakta kök salıyor
Dağlarım dağılmaya hazır volkanı içinde barındırıyor
Yüreğim öfkeyi kendi ateşiyle meçhule salıyor
Bir mahşer oldun içimde sevgili beni saracağın günü bekliyorum
Doruklarda bir kuşatmadır öyle usulca eksilen
Bir adam vardı belalı
Bir kıza aşık idi
Kız da onu ölesiye sevmiş
Olduğu gibi kabul etmişti
Lakin adam sevse de kızı
Sen aşksın ben sana yangınım
hasretin kalbimin koridorlarında
Kül rengine hiç vurulmadım
hep yandım sana aşkla yandım
Her hücremde her zerremde sen
Bir parçacık doğdu,
Hiçliğin kıvrımında bir titreşim…
Ne burada, ne orada —
Sadece olasılığın kalbinde bir nefes.
Evren fısıldadı:
Ey Yar
Bilmeyenler Der Ki
Sen Bir Kördüğümsün
Ben Bilirim Seni Yar
sen yaşarken uğruna öldüğümsün
Aşksın Yani Yüreğimde Düğüm Düğüm
Konuşuyorum şimdi,
Bir parça külle, biraz altınla.
Bir şeyler geçti içimden,
adı yok,
ama her defasında senin yüzüne benziyor.
Bana öyle mahsun bakma küçüğüm
kalk kendince bir düş kur olur mu
ben ise hep kaçak ve firariyim
al uçurtmalarını ve git hadi
ve düşlerini de sakın unutma
ben bu geceye gömülürüm artık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!