Uyuyan gözlere yavaşça ışık serpin,
Rüyaların perdesi incelip düşsün usulca.
Gecenin nabzı hâlâ karanlıkta atar,
Ama bilirim, her karanlık doğuma gebedir.
Bir kıvılcım yeter bazen —
Gittin… Ardından sessizlik büyüdü,
Zaman durdu sanki, içim üşüdü.
Bir resmin kaldıysa solmuş bir gülde,
Kokusu sendedir, hâlâ özüde.
Geceyi dinliyorum, adını duyar gibi,
Uzakta olsan da, kalbimdesin hep,
Her gece adını fısıldar rüzgâr.
Bir özlemin içinde büyür sevgim,
Sensiz geçen zaman, eksik bir bahar.
Gözlerim yollarda, düşlerim sende,
Vakit gelmiştir artık
essin rüzgar
yağsın yağmur
bir ecel ki gelsin artık
An meseledir hasretlik gökyüzü
Tutkular meclisine gel sevdiğim
Bir tutkusun zaten her yerde yazar
Gel ki seyrinde semaha döneyim
Yer gök zindandır sen yoksan yar
Gönül dalıma konmuş sevda kuşu
Kaç zindan giremedi
gözlerin var yüreğimde
kaç pranga eskitemedi
adın var yüreğimde
Zindanlarca hasretim sensin
Toprağı avuçlamış asi bir rüzgar
Mesafeler yormuş küçük adımları
Sıcak bir namlu soğumaz arşa bakar
Gözyaşları kırmış yine gönül dalını
Sevda susmuş düşmüş en ağır yana
Ey yeryüzü!
Bağrında çağlar yatar, sırların derin,
Kanınla yoğrulmuş her karışın emin.
Dağlarınla direnmişsin vaktiyle tufana,
Ovaların destan yazar geceyle sabaha.
Korkuları gömdüğüm an bulmuşum seni
tutulmuşum sevdana yarim ustura ağzında
kendimi bulmak adına geldim sana çırpınarak
duy beni fısıldıyorum aşkı gönül sayfana
Nefesim volta halinde aşkın koridorlarında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!