Öyle bir gece
Öyle bir karanlık ki
İnsanın vurulası geliyor
Yanlış duymadın arkadaş
İnsanın vurulası geliyor dedim
Gecenin muhabbeti iyidir
Zaman geçer, her şey onunla değişir.
Ölçüsü var, ahengi yar var olana.
Zaman, hayat gibi dip diri yenilenir;
Yenilenmeyen, uzak düşer hayata.
İnsan, zaman içinde zamana tabi.
Bazen kendini bulmak için düşmek lazımdır
Kimi düşüşler kalkınmaya en büyük dayanaktır
Kimi yangınlar uçurum diplerinde hayattır
Kimi mektuplar tutsaklıktan geçer özgürlüğe ulaşır
Kimi insanlar çürüyen zindanlarda dikiş tutmayan yaradır
Kimi zaman özgürlük bahar tadında bir tutsaklıktır
Bir adım atmadan önce düşün,
Ayak bastığın yer senin izindir.
Dilinden çıkan her bir söz,
Geri dönmeyen bir yolcudur.
Bilgiyle yoğrulmamış akıl,
İki nehir arasında medeniyet
Toprak elde ki kılıç gibi kıyam
Aslanlar ne zaman ölür
Kaplanlar ne zaman ağlar
Dur, bir soluklan yorgun kalbinde,
Bir bak etrafına, ne var elinde?
Hırs mı büyütür seni göğe doğru,
Yoksa tevazu mu yüceltir aslında?
Bir söz, bin yara açar dilinde,
Gözü ışığı kesen kitap okur
Kitap okuyan kişi ışık saçar
Bilmek farkındalıktır
Ve bilen her daim
Bir adım öndedir
Biz daha ilk adımı atmış değiliz
Ve bizim için en zoru bu ilk adım
İlk adımı attıktan sonra gerisi kolay
Bir daha kimse önümüzde duramaz
Destan üstüne destan yazarız o vakit
Toprak henüz sıcaktı,
ve rüzgâr adını yeni öğrenmişti insanın.
Ten, suyla karışınca can buldu —
ama ruh, hep biraz eksik kaldı.
Bir yasak vardı,
Bir yıldız düşüyor içime,
Adını bilmediğim bir parıltı,
Ama biliyorum ki senin gözlerinden
Kopup gelmiş olmalı.
Suskun gecelerde




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!