Sinan Bayram Şiirleri - Şair Sinan Bayram

Aşkın şarabından içen pervane gibiyim
Ayık gezmek haram olmuş bana sevgilim

Yelkenimi tutmuş deli bir rüzgar
Dalgalarla boğuşur olmuş yokluğunda yüreğim

Her sabah gözlerim sen diye başlar,
Gönlümde çiçekler seninle açar.
Bir nefesin yeter, dağılır hüzün,
Aşkınla yanarken üşür bu ömrüm.

Zaman sensiz aksa da sessiz, ağır,

Sen gülünce
gökyüzü biraz daha mavi olur,
içimde yıllardır susan bir kuş
yeniden ötmek ister.

Adını duymak—

Gözlerin, sabahın en sessiz ırmağıdır;
dokununca içime, gün yeniden doğar.
Bir kelimen, bütün şehirleri ısıtır,
bir susuşun, geceleri sonsuz kılar.

Kalbim—

Gözlerim ışık nedir bilmez
Eğer sen yoksan

Doyumsuz bir haz gibisin bende
Evet seni sevmeyi biraz abartmış olabilirim
Kalp sesini duyacak kadar mesela

Aşk, ateştir, yakar ben’i,
Küllerimden doğar hakikatin sesi.
Ne ben kalırım, ne sen kalırsın,
Aşkta ikilik ölür, bir kalır gerisi.

Bir damla idim, deryana düştüm,

Sevmekten uzak bir insan çorak verimsiz bir toprağa benzer sevgiyle her şey iyileşir güzelleşir

Ben seni böyle seviyorum işte iyileşerek güzelleşerek

Seni severken yine her şey iyileşiyor güzelleşiyor söyler misin bana ben seni nasıl sevmeyeyim

Seni seviyorum, bilsen ne derin,
Bir dua gibi içimde yerin.
Gözlerin geceme doğan seherin,
Adını her heceyle anıyorum.

Seni seviyorum, sessizce, içten,

İçimde tatlı bir hüzün sana kavuşmuş gibiyim
İçimde ki sana bir türlü doyamıyorum canımın içi
Seni severken bir tek kendime kıyıyorum bitiğim
Bir özlemine düşünce sızlıyor bu ince gönül teli

Kuş olup konmak isterdim kirpiklerinin ucuna

Seni yaratan var ya
Öyle bir hesap
Sonrası çıkar
Ve denklem