Bir şeyler bize geç kaldı
Biz bir şeylere geç
Bedel ödeyen biz olduk
Mutluluk hep kendini arattı
Bir şeyin kulpu olur da
insanın kendine olmaz mı?
Tutacak yer arar dururuz
düşmeden, dağılmadan,
görünmeyen bir çizgiye asılıyken.
Kum taneleri gibi dağıldım sevdam
belli kavuşamayacağız bu dünyada
tükenen umudum değil ömrüm
ölüm gülümser olmuş bana
Bir acayip olurum özlemin vurunca
Sevda sözcüklerin bana değil elbet
Denizlerin mehtabına uyandım yine
Bir yanım cehennem bir yanım cennet
Seven hiç olur mu sevda mağduru
Neler hissettirdin bana sen öyle yar
Mecburiyet doğuyor benden sana
aşk oldu mu teslimiyet oldu mu
mahcup hissederim kendimi
anılarla avutunca yüreğimi
Uzaklar efkarımdan bana yol olur
Kuşluk vakti indi yüreğime,
Gümüş bir sessizlik gibi durgun.
Güneş, incecik dokunur saçlara,
Ve dünya susar, bir an boyunca.
Bir fincan çayın buğusunda sen,
Ne istiyorsun bir anlasam
bak ağlamayı öğrendim yetmez mi
gel bak yanarken cehennemi utandırdım
ama yetmez yine de değil mi
Bilemiyorum inan ne olacak halimiz
Ne olur ağlatma beni
Ben ağlayınca
Gözyaşım yüzümü yakıyor
Özleminin sıcaklığı
Gözyaşıma vurmuş
sen kime kızacaksın söyle
toprağın hiç suçu yok ki
sen kendin bir gülsün
toprak ne yapsın sevgili
bu öfken niye söyle bana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!