Bir gün daha sensiz uyandı şehir,
Rüzgar, adını fısıldıyor yine.
Kaldırım taşlarında izlerin var
Ve ben, her adımda sana düşüyorum.
Gözlerin gelince aklıma,
Bir rüzgâr esti, adını getirdi,
Gönlümde saklı sevdanı bitirdi.
Ne zaman gözlerin düşse aklıma,
İçimde bahar baştan başa yürüdü.
Bir söz yetiyor, sesinden dökülen,
Bir kuş çırpınıyor göğsümde,
Adını fısıldıyor göğe doğru.
Her nefes, sana açılmış bir dua,
Her sessizlik, senden kalmış bir iz.
Ey sevgili,
Gözlerin, sabahın ilk ışığı gibi,
dokunur içimin karanlığına.
Bir bakışın —
bütün suskun mevsimleri yeşertir içimde.
Sesin, uzak bir denizin huzurudur;
Bugün takvim sana açılıyor,
adını kırmızıyla yazmışlar —
ben ise kalbimin kenarına
sessizce çiziyorum gülüşünü.
Ellerim boş değil aslında,
Bir kuşun kanadında rüzgarın sesi,
Gökyüzünde süzülür, sonsuzlukta.
Zincirlerin kırıldığı o ilk nefesi,
Özgürlüğün fısıltısı, her tüyünde.
Bir fidandır filizlenen toprakta,
Kelebeğin dili tırtılın mutluluk dansı
Bedenim bir gün toprağa dönecek
Ki ben senden hiç gitmemişim sevgili
Aşk ayrılık konusunda biraz cahil
Katıksız seveni gördüm yüreği erimiş
Harmanım bir acayip seninle bensiz
Özlemle Hüznün rengine boyandım bugün
Hasretinle karalar bağladım yine sevdiğim
Kendimden geçtim sen diye yandım bugün
Aşk diye kendimi yokluğa vurdum sevdiğim
Bitmez bu yol bilirim kalp kırık aşk deryasında
Tüm satırlarımda hüzün yağar şimdi
şair kalbim hicrana düşmüş sevgili
şu gönlümün sensin en güzel şiiri
yarim ey gönlümün ilham perisi
Gözlerimi yumsam gelsen yanıma
Gözümde seherin nurla dolduğu,
Gönlümde bin renkli umut solduğu,
Bir bayram sabahı, güle yolduğu,
Serin bir rüzgârla başlar huzurum.
Kokusu çocukluk gibi içimde,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!