Sinan Bayram Şiirleri - Şair Sinan Bayram

Güzel bir muhabbetmiş bu
Ney sesi güzellikler mest etmiş
Nerden buraya geldiğini bilmez
Daha önceleri zulümmüş
Hem cana hem canana
Hasretmiş bu huzura çoktan

Güzelim,
adını içimde taşıyorum
bir sır gibi —
her hecede biraz daha
sana dönüşüyorum.

Nasıl anlatsam ki şimdi sana
bana sorarsan sen beni bende bırak
alma beni benden o güzel gözlerinle
yazık etme kendine uzak dur benden

Beni alıp ta kendini gözyaşına vurma

Bir sabah gördüm seni,
Gözlerinde doğuyordu gün.
Bir çiçeğin uyanışıydı bakışların,
Toprağa ilk düşen çiy kadar sessiz
ve bir o kadar derin.

Gökkuşağını yitirmeyen bir sözcüksün sen öyle ki bittiğin yerde tüm sırlar açığa kavuşabilir

Şimdi şiir yazmak seni seviyorumdur bana göre okumakta bende seni seviyorumdur ikisine sahip birini elde elde edebilir mi hiç

Sen bir çiçeksin ve sana durdu kalbim insanın kalbi durunca ölür biliyor musun gel gör ki kalbim sana durana dek ben ölüydüm ne vakit sana durdu ben o vakit yaşadım işte

Neden yaşayamıyorum ben
sevmeyi hayat bilmişken
ve sevgiyle doluyken
bu zindan kimin böyle
günahım ne bilmiyorum
intihar gibi yaşıyorum

Bir sessizlik var içimde,
Katı, saydam, bekleyen bir madde gibi.
Senin sesin dokununca çözüldü yavaşça,
Kendimi kaybettim — ama özgürce.

Aşk mıydı bu, yoksa benliğin çözülüşü mü?

Hadi vur diyorum gözlerinle
Ben ölürken ses çıkarmam
Ama yüreğim hala kıyametler de
Görmüyorsan tamamdır
Duymuyorsan tamamdır
Yüreğin titremez uçurumlarda

Bir yüz gör
Bir gül öl

Deniz mavisi
Martı kanadında yağmur

Doğudan gelir ışık,
doğudan —
her uyanışın kalbinden.

Kardeşler sessizdir,
eller taşta,