Adam nefes nefese göz gezdirdi etrafa
Tedirgindi yabancıydı olduğu yere
Ve uzaktı gözünün değdiği yaprağa
Bir çocuk sesi duymaya başladı
Ey yar ben sana cehennem diyorum
sen bana umutlarını uyut diyorsun
biliyor musun ey yar Ben hiç görmedim
Bir cehennemin yanarken uyuduğunu
suskunluğum düğümlenmiş ey yar
ben sana hayat diyorum
Uyuyan gözlere yavaşça ışık serpin,
Rüyaların perdesi incelip düşsün usulca.
Gecenin nabzı hâlâ karanlıkta atar,
Ama bilirim, her karanlık doğuma gebedir.
Bir kıvılcım yeter bazen —
Gittin… Ardından sessizlik büyüdü,
Zaman durdu sanki, içim üşüdü.
Bir resmin kaldıysa solmuş bir gülde,
Kokusu sendedir, hâlâ özüde.
Geceyi dinliyorum, adını duyar gibi,
Uzakta olsan da, kalbimdesin hep,
Her gece adını fısıldar rüzgâr.
Bir özlemin içinde büyür sevgim,
Sensiz geçen zaman, eksik bir bahar.
Gözlerim yollarda, düşlerim sende,
İçimde uzun bir yol var,
Adımlarım senden öğrenilmiş.
Her durakta biraz suskunluk,
Her susuşta bir ihtimal birikmiş.
Gökyüzü bugün bana benziyor,
Vakit gelmiştir artık
essin rüzgar
yağsın yağmur
bir ecel ki gelsin artık
An meseledir hasretlik gökyüzü
Şimdi fermanımız yazılır bir kefen üstüne
silahlar yorgundur yürek tedirgin usulca
anne bizim sonumuz ta en başından belliydi
gül kokusuna hasret olmaktı tek suçumuz
İnce bakışlarda kalmış sızlayan hatıralar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!