Yağmur olan özgürlüğüm yağsın
Mavzer nöbeti kan uykusuyla sonlanır
Aşk olan yürek yangınım yarınlara aksın
Kördüğüm duygular ah kalbime saplanır
Ben yandım ve bir çok kez can verdim öldüm
Bulut ağır ağır yürür ufukta,
Koyun misali dağdan dağa konar.
Rüzgâr eser ince bir türküyle,
Toprak kokusu sarar ovalar.
Bir çise düşer yaprağın ucuna,
Aşk dersen yandım
Gel gör ki nasıl yandım
Yana yana sana vardım
Sen kabul eyle sultanım
Ben diye bir şey yok
uykusuz çok geceyi sabah ettim ben
hala zindanların prangaların hüznü not defterimde
yani yolum kayıp değil izimi sürenler hiç üzülmesin
gözyaşlarım dudaklarıma hüzün düşürdü
aşk tamam olmaktır ben ise hep bir eksiğim
ve eksiklerim bir zamanda uçuruma dönüşüyor
Ey canlar cananlar
Benim bir yangınım var
Adına kerbela derler
Kül etmez beni bu ateş
Ah keşke kül etse beni
Küllerimden dirilsem
Hangi yanmanın tesellidir bu gözler
Bilmen ama söyle sönmesin ateşim
Cehennemime cennet oldu gözlerin
Aşkınla yanıp küllenmek isterim
Bir ömür gözlerini seyre dalsam
Yar
İçinde sen olan şarkıyı dinledim
Gözlerin olan kefeni aşkla giydim
Sen olmayan benliği terk ettim
Şimdi yangınımı körüklüyorum acılarla
her acıda bir ben buluyorum hak davasında
tüm acılarda bir ben resmediyorum dünyaya
kanım alevlendiriyor yangınımı usulca
Şimdi ne ölümdür bana kalan ne hayattır adı olan
Toprağı avuçlamış asi bir rüzgar
Mesafeler yormuş küçük adımları
Sıcak bir namlu soğumaz arşa bakar
Gözyaşları kırmış yine gönül dalını
Sevda susmuş düşmüş en ağır yana
Tutkular meclisine gel sevdiğim
Bir tutkusun zaten her yerde yazar
Gel ki seyrinde semaha döneyim
Yer gök zindandır sen yoksan yar
Gönül dalıma konmuş sevda kuşu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!