Yüz süreyim saçının her teline
Ey canı canan yar
Umudum dermanım sensin
Ey güzellik abidesi yar
Aşka tutsak aşka teslimim
Işığı gözler de bulmayan gönül de arar
İnciler ne kadar derinlerde olursa olsun
Güzellik kendini ele vermeden aratmıyor
Şarabı içerken yari severken kutsamak gerek
İkisi de ihmale gelmez ikisi de bir eder
Ben seni çok ama çok sevdim gülüm herşeyimle
Seni sevmek seninle olmak çok şey öğretti bana
Çok sevmekten ziyade güzel sevmekmiş mesele
Güzel sevmek çok sevmekten önemli imiş daima
Ki ben seni çok severkende güzel sevmiştim yine
Seni sevmenin her türlüsü bende saklı
Gözlerin vururda beni gönlün haberdar mı
Nicedir gelip geçerim önünden beni gör diye
Gönlün sezmemiş beni gözlerin hiç arar mı
Şimdilik gökyüzü benim değil belki yarın
Hadi gel gözlerimin içine bak
bitsin artık bu sürgün
hadi gel beni bana kavuştur
bitsin artık bu zulüm
Duy beni gülüm duy
İmkansızım yoktur benim
Bir inancım var bir de sen
Hadi gel kördüğüm çözülsün
Ağlat ki beni aşk hür olsun
Eriyorum hayata değmeden
Hadi gör bayramı
Sen bilirsin mutluluğu
Bir tebessüm mesela
En güzel koku olsun
Yaşamak yaşatmak adına
Hakikat çoğu zaman
İnsanların
İnanmak istediği şeydir
Kimi insanlar
Kendini kandırmayı sever
Çünkü Kimi yüzleşmeler
Hakikat hiç ölümlü olur mu
hakikat ölümsüz ve sonsuzdur
ama insan ölümlü
peki insanlar bir hakikat değil mi
hakikat olan varlığımız
o da sadece bu boyutta ölümlü
Bir geceydi — gökyüzü, demirden bir kefen gibi ağır.
Şehrin damarlarında sessizce dolaşan bir düşünce,
bir kalbi durdurdu.
Cinayet, kanla değil,
bir fikrin doğum sancısıyla işlendi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!