Gece inerken dağların omzuna,
Bir serinlik dokunur kalbime.
Yıldızlar, unutulmuş dualar gibi
Titreyerek açılır gökyüzüne.
Sensizliğin rüzgârı eser içimde,
Bugün yine içerdeydim
Bir gül seyrinde
Hasret ile durmadan
Yüreğimi delik deşik ediyordum
Sonra inceden bir rüzgar esti
İnanamazsın yaşadığım duyguya
Sen geldin,
göğsüme bir kuş kondu sanki,
kanatları gül, bakışı deniz.
Zaman bile durdu o an —
bir tek adını söyledim sessiz.
Sen var ya sen
Beni benden sakladın
Kırılgan bakışlarının ardında
Küskün bir ayna bıraktın
Sen var ya sen
Sen yaşayacaksın gülüm
Bırak beni assınlar
Sen benim yüreğimsin
Seni benden beni senden
Bizi bizden asla alamazlar
Şafaklar benimle gömülmeyecek
Sevgili gül elbet bitecektir bu günler inan
Prangalarımız paslanacak kör aynalarda
Saçlarımız ağarmadan şafak doğacak
Örtecek karanlık cehennemi umutlu yarınlarda
Bütün kapılar açılacak vuslat vakti sevgili
Sevdan beni bağışlar mı bilmem
istesem de yangınımı gösteremem
bir özlemde buluyorum kendimi
sarsılmaz olan sınırlarda
Bir yanım hiç büyümedi
Sonra kaçıncı bahar dedik
Sanki yaşamışız gibi
Büyük bir ayıp ettik anlayacağın
Şimdi bedel çok ağır olmalı
Dört duvara boğduk kendimizi
Bize göre değilmiş özgürlük
Sevgi dili duvarsız
Gökyüzü fanusun da özlem
Kapalı sandığın içi açık olur mu
Zincirsiz olan der dünyanın çivisi çıkmış
En güzel şiiri yaz çocuğum
Sen beni eriyen bedenimi düşünme
Gökyüzü mürekkebin yeryüzü sayfan olsun
En güzel çiçeği koparmadan kokla
Hadi bir düş kur çocuğum
Bak yine meydan okuyor cehenneme sevdan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!