Ebeveyn ehliyeti, bir düşüncedir derin,
Her çocuğun hak ettiği, sevgiye yönelen bir yol.
Her adımda sorumluluk, her kelimede iz bırakır,
Yüreklerde büyütmeli, sevgiyle ışık olmalı her dolu soluk.
Bir ehliyet gibi, değil yalnızca belge,
Renkler dökülürken kalem ucundan,
Akar hayâlimden ince bir zindan.
Her kıvrım bir hüzün, her ton bir zaman,
Ebrûli düşlerde kaybolur içim.
Suya serpişirken gökkuşağı rüzgâr,
Edebiyat güzeli
Sen çay ile iyi gidersin
Hele gözlerin yok mu
Aşksızlığıma tadımlık
Yüreğime iyi geliyorsun
Sonra demedi deme
Edebiyatla başlar her şey,
bir kelimenin
yerini aramasıyla.
Henüz söylenmemiş bir cümle
kalpte dolaşır,
akıl susar.
Senden benden mısralar aşk yüklü
eflatun seli bir seher yeli hatıra
Şaraba yüklenmiş sorumluluk ağır
Meyhaneler köpürür sitemler dalgalı
Geceler anlatsın seni Efulim,
Ay bile solgunken ben hep karanlık.
Adını içimde yazarım efulim,
Sensiz her adımda olurum eksik.
Yüreğim küserken her güneşine,
Bir ülkede çocuklar doğar,
Göğe uzanan sorular gibi.
Ama her soru bir cevap bulmaz;
Her kalp, bir cana yurt olacak kadar
Derin değildir aslında.
Cehalete zaman ayırıp gerçeğe can vermek olmadı olmaz
Sen kalk cahile zaman ayır o haddini bilmez ille de can alır
Zamanında bir canı var zamanı öldürmemeli değerlendirmeli
Gözlerin kalmış gibi bakıyor her yer,
Adını fısıldıyor duvarlar geceleri.
Bir adım atsam da uzaklara doğru,
Ayaklarım tutar seni… gidemez elleri.
Gidemem, çünkü sende kaldı ruhum,
Gidişim bir şiir olsun istiyorum
bir aşk şiiri olsun mesela celladım
aşktan ölen şehittir aşıklara bu yakışır
gündüzüm gül olsun istiyorum
gecem yine ay kalsın
sonbaharda yapraklarım dökülsün
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!