Harf Ve Kitap Şiiri - Sinan Bayram

Bir harf düştü avuçlarıma
ince, sessiz, yalnız;
kendi başına bir gölge gibi
anlamsız —
ama umut dolu.

Sonra kitap açıldı önümde,
sayfalar rüzgâr gibi çevrildi,
o tek harf
yerini buldu satırlar arasında,
bir kalabalığın parçası oldu.

Mürekkep kokusunda saklı zaman,
parmak uçlarımda çoğalan yollar;
her harf
bir adım,
her sayfa
yeni bir ufuk.

Kitap konuşmaz belki
ama harfleri fısıldar geceye,
ve ben okudukça anlarım —
dünya dediğimiz şey
bir araya gelmiş işaretlerden ibaret.

Kapatırım kapağını usulca,
ama içimde sürer okumak;
çünkü bir kez öğrenince
harflerin dilini,
hiçbir sessizlik
tamamen suskun kalmaz.

Sinan Bayram