Gecenin kalbinde adını sayıklar
Yalnızlığım ince bir tel gibi titrer,
Bir yıldız düşer sensiz göğüme,
Ah, hangi düş gerçek, hangisi bekler?
Gözlerin bir zamanlar limandı,
Gökyüzü bir yorgan, yıldızlar iğne,
Gece fısıldar usulca, kalbin eğne.
Rüzgar taşır hayalleri, sessizce akar,
Ay ışığında dans eder, ruhun bir bahar.
Dağlar uzanır ufka, dimdik ve mağrur,
Kaldığın yer hâlâ sıcak
bir anının küllerinden;
dokunsam,
gözlerindeki eski bir gülüş
parlayacak sanıyorum.
Bir yıldız düştü kalbime bu gece,
Sessizdi, ama bin kelime gibiydi.
Gökyüzü sustu, rüzgâr bile dinledi —
Bir an, her şey sen oldun içimde.
Bir gülüşün yankısı kaldı zamandan,
Geceye fısıldadım adını sessizce,
Yıldızlar duyar mı dedim içimden.
Rüzgâr bile sustu gidişinle,
Kaldım bir yarım cümle gibi ezberden.
Ay ışığına sarıldım, yokluğunda,
Yıldızlar sarkarken gecenin saçından,
Adını söyledim, usulca,
Bir düş gibi süzüldü dudağımdan,
Sanki rüzgâr bile seninle yumuşadı.
Ay, göğün gözyaşıydı belki o an,
Bir yıldız düştü içime bu gece,
adı sensin — parladı, sustu, kaldı.
Rüzgâr bir an dokundu saçlarıma,
sanki sen geçtin uzak bir hatıradan.
Zaman, yavaş bir nehir gibi akar,
Bir geceydi, yıldızlar bile susmuştu,
Göğsümde yankılanan eski bir vuslattı.
Rüzgar, adını fısıldıyordu dallara,
Bir zamanlar sevdiğim, şimdi hayal olan sana.
Ay, dudağında unutulmuş bir öpücük gibi,
Zaferdir elbet çanakkale
Kürdüyle türküyle el ele
İmanla yazdık her yere
Geçilmez aziz çanakkale
Bu zafer birliğimizin zaferi
Bir rüzgâr dokunuyor saçlarıma,
adı geçmiş, kokusu anı.
Her nefes, bir mevsim eksiliyor içimden,
ve her mevsim, biraz daha ben gidiyorum benden.
Saatler, kalbime zincir gibi vuruyor,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!