Bir düşünce doğar —
Ama kim doğurur onu?
Ben mi, yoksa beynimin
Elektrik yankıları mı?
Bir kıvılcım atlar hücreden hücreye,
Seni düşünmenin sınırı yok
Ve ya özlemenin
Herşey zarar ziyan olsa da
Ne seni özlemek zarar
Ne de düşünmek ziyan
Sırça bir fanus, arayış içinde mısralık,
Nefes daralır içinde, her şey bulanık.
Gölgeler dans eder, gerçekler çarpık,
Dışarısı oysa, renkli ve berrak.
Hava akmaz içeri, boğar her nefesi,
Kaç bakış tutsak edildi bu zindanlara
gülün adıyla başlar aşk gönül selamıyla
kaç asır vuruldu prangalara bu sevda
külün hecesinde gizlenir aşk yangınlarca
Bölündü uykularımız gül seyrinde iken
Bir sevda hâli bu,
Ne tam mutluluk, ne tam keder…
Bir tebessümde başlar,
Bir bakışta ömrü tüketir.
İçimde bir yangın gibi yanarsın,
Ve bir an
bitti diye düşündü
son kavga da
ama hayır bitmemişti
gözleri sonra ufka yöneldi
tren son hızla ilerliyordu
Sevdalı davam
Davanın özü aşktır
Benim davam sensin
Aşka düşmeyen ne bilir
Kavgayı davayı
Aşk yürek yangınıdır
Yine en güzeli aşktır sevdiğim
yine en güzeli gözlerindir
yine en güzel olan sen
yine sana en güzel yanan ben
sevdamız var olsun sevdiğim
yüreğim yüreğine yansın
Bir rüzgâr eser, adını taşır,
Yüreğimde sızlar eski bir anı.
Gözlerin düşer gecenin karasına,
Ve ben yine seni düşünürüm, sızısız kalanı.
Kalbim bir kuş, kanadı sen,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!