Silvan Güneş Şiirleri - Şair Silvan Güneş

bırakın demlensin şiirler de çay gibi
şairler bekletsin nüvelerini
arılar petekteyken bal kabını bulmadan
çıkmasın yerli yersiz baharsız çiçekler
gerilsin ve fırlasın cümlelerim
bahanem olsun fırlamak için duygularım

CÜCELER
Şu dünya,
kiminle gezsen güzeldi?
Aldığın nefes,
ağarınca ettiğin söz
kimi bulsa ezerdi?

Nasıl utanç duyuyoruz,
kendinden geçmiş kötülerin
insanlığını aşmış hükümlerine.
Mürekkebi hak etmeyen zihinlerin,
eline bırakılan adaleti,
beş para etmez nefeslerinin araladığı

Cehalet, hastalıklı bir beyindir.
Anlat anlat bir yere varamazsın böylelerine. Cehalet saplantıdır.
Bir türlü kurtaramazsın bataklığından...
Halbu ki koymuşsundur önüne,
tapu senedi gibi tarihin envaiçeşit belgesini.
Anlamayacağını bildiğinden çakmışsındır da

Sanma ki gözümüzden akan
İki damla yaştır,
Görseydin;
yürekteki erozyonları,
kalpteki kıyametleri...
Verdiğin acı cehenneme eştir...

Nereye baksam gelirdin.
Gözlerinin denizi benden çok uzaktayken.
Bekle, derken çaldın saatimi,
yok oldum zamanlarda ümit beklerken

Bir renk seç dedin, seçtim...

İçinizden gelmiyorsa çalmayın o şarkıyı da...
Dokunmayın fütursuzsa,
Benden çalacağınız , an'a, zamana, yarına...
Sizden gelecek olan, güzel bir melodi değilse...
çarmıha çekilmiş gibi tellerin,
tam orta göbeğine dokunur gibi ilişir,

Çiçekler,
renkleri öğretti bize,
elvan elvan açtıkça...

Çiçekler,
sevgiyi, aşkı öğretti bize,

Aşağı değil,
hep yukarı bakacağız...
Bizi aşağıya çekmeye çalışanlar
hep kaldıkları aşağılardan bağıracak
seslerini duyurmaya çalışacaklar.
Bizim aşağıdakilerle işimiz ne,

caddeler sokaklar nasıl
insanlar da öyle
bildikleriniz bilmedikleriniz
hepsi pejmürde

19 Mart 2008 Alanya 19:44