Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Çıldırası fırtınaları dinmek bilmeyen kuytularda kırık dümenli
Rüzgar yönüne sarpalanmış pusula mıdır, bilip bilmediğin kutup yıldızı..?
Koynuna sığınacak bir liman değilse aşktan da değildir oralıdaki soğuk aralar
Sıralı sırasızı sonsuz zaman boylarında postacı koşan yeryüzü
Göklerde deniz ıslaklığı çığlıklarla kalıp gidende martılar
Koylardan koylara zincirler koparan tutsak şehirler defterinden pek çok günlüksüz

Evrenin dibinde
Bu taraflarda dünyanın tekeri cantına sürtüyor
Kopmuş bir direksiyonsuzluğun uçurucu şarampollerinden dingil ve lastiği
Gidiş..Sanki mahşerin dibi
Zincir attıran yarbaşı patanaj
Hidrolüklü kriko, kancalı levye, ingiliz uçlu anahtar

Umut fakirin ekmeğiymiş...
Yani ut ihtiyat ve kalb-i nizamından dengini şaşırmış mahluklaşmalara yolaçan
Kuduzgun pusulara ve puslaşmalara yol yordam gösteren
Umut... kör-karanlıkları örtünüp batağa
Günü dününden beter getiren fakirleşmeler kendini sürekli kazandıran sermayelikmiş ki...
Zorunlu ve luzumluymuş bütün başıbozuk yazıp okuduğundan

Ne varsa büyüyüp gidenlerin hattında karmaşık
Oturup kilitlendiği kapıların yolağzında kendini bakınır
Büyüdükce uzar lafın sözün ucu,
Perçem tutar yazıkları susa yakın bir yerlere bilinmezin
Sancılı bir dönümde bulanır burkulur ve buğlanır
Yokluklara ziyan düşüren akla karalar birbirine

Yağmur kuşları sağnağın ardından
Nafaka peşinde koşarken
Biri diğerinin gagasındaki yövmiyesine hucum ediyordu
Mazaratım ya..
Şöyle bir
Pırrrrrrt...! Ettim dilim dudağım arası

Geçerken uğramakmış..
Mış mışş vaşşşşşş
Geçerken şöyle bir uğramak
Mış...
Vaşşş..?
Bu ne gibi akla ziyan fikrine fin fin felferikleşmektir ki?

Sırtlanıp yokuşları yoldan yukarı
Bir diyeceğin varsa sakın saklı karanlıklar diye gözlerinde karartma
Bakıver gelişimi görürsen bazan aydan bazan güneşten
Söyle
De diyeceğini bekletme kendini kendine
Yeter ki yeşersin goncadaki aşk toprağı bahardan bir bahar

Eyvallah...
Geldiğim eve de
Gezdiğim dağa da
Kokladığım çiçeğe, dokunduğum buluta, sarıldığım yağmura
Eyvallah kuçaklaştığım güne güneşe
Doğduğum günlerin tan yerlerinden ağarıp uğruma düşen

İşin açıkçası...
Issızleyin bir yerlerde buğa buhara ilmek dolayan kirmende kervan
Her iplik sarımında bir demet bağ düğümlerim umuduyla çıralar yakıp
Dala
Dalyana
Bal salkımlı safaya

Bunlar büyüyecektir birgün
Dildeki titrek hece dökülüşleri bülbül şakıyan güllere
Bunlar gonca gonca bahar olandan tıpkı senin gibisine tomurcuk
Değirmen değirmene dönüp
sana, bana, bize doğru...
Açıldıkca açılacaktır bunlar