Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Boya
Cila
Sancı yüklü bakım ve badanalarla
Şaşırmış insan, toprağın altında yüzyıllanmışlığını
Gömü parçalarından süprülmüşlere torlaya toplarlaya
Her gümbürtüye gidenine yeni kadrolar atarcası mahkum

Yazının turası
Hep tura hep tura
Yazılmaz şeylerin içesinesizi
Kimsesizliğin şeridinden uzaklaşmaları ilerleyerek
Her yolculuğu daima feci bir son
Yazı-tura yazgısı yazının

Valla noosssung…
Gordugüng bildiğing gibi valla..değneyip duruyoh düynaning kehini
Kim var kim yohdan, gola dooru sığır niyanda?
sıpa niyanda?
Golang niyanda, çul cuval niyanda
Un zavar, hacet ihdac

Eser yel aklı bozgun daldan dallara
Yanmış günlerinin ardından düşer bir hayal
Yatmaz uyumaza koyan düşleriyle uykusuzun
Yağar yağmur
Hal yorgun
Pusula kırgın

Ne es
Ne sus
Gidip yel olmam lazım sakın..
Kimse tutmasın beni bu tadilatta
Şunda onarımı zor sıfır dengi zimbili loy
Gidip görmem lazım eşşekten otobüs mü yapmış

Yarısı ordan yarısı burdan, ı yok böylenin
Bir kere ve tam
Bulaşıp karıştınmıydı..ya batıksın sözünü dinlemediğin küskün kalbine
Ya da tiril tiril aşka tutkun
Ve bağrı yüreğine bitik…
bitişik..

Önde giden
Daha önde giden
Önde gidenin önünde gidenin ondan önünde gidenin
Mavi düş, turkuzaz sahil
Kanaryacık kafesli kimsesiz ada
Çekerim şöyle kimsede olmayan arabasını

Nere gitsem gölgelerde saklanmış titrek damarlı ışıkların izine rastlıyorum
Hangi yokuşu dönsem dik yamaç ve çığarmış kırcı havası
Hangi düğümü çözsem
Çorak derinliklerden sağnakları boşalıyor derdiyle inileyen tamahın
Yalnız en unutulmuş büküşlerde unutma beni çiçekleri
Hayatın ve insanlığın gönlünü almaya tozlar topraklar içinde

Çoban armağanı çam sakız
Bir yara var sızımda, kutupsuz bir yıldız var gizinde ben
Nere iz düşsem bembeyaz ve ilk
Nereye gitsem yaprakları buza dökülmüş çalı diplerinin
Toprağı terkedilmiş ayaz yuvası
Bir kervan var yanım beldem beni katar katar bilinmezlere götürür

Vaktin birinde..
Ezan okunduğunda yarısı sen, yarısı ben ve temmuz..
En bakir haliyle henüz uzakların dudağından kopup gelen bir çığlığın
Bozkır kısrakları toprağından toynaklarında toz toprak...
Doludizginliğin kaçağında yarısı sen,
Yarısı ben...