Sevgilimizin dediği ''Cennet annelerin ayağı altındadır''
Sözüne kıymet vermeyerek
Cehennemim olup, ayaklarının altına aldın beni.
Yakıp, yıkıp, oradan araya savurdun
Başımı taştan taşa vurup
Yersiz, yurtsuz bıraktın beni
Sanki hiç gitmemiş gibi içimdesin.
Bazen seni çağıracak gibi oluyorum
Adın dilimden içeriye geri dönüyor
En zoru da bu sanırım.
Senli sensizlik...
Bahar
Sen hep şiir şiir konuş bana
Ben anlarım
Biz hep şiir şiir konuşalım şiir olmaya.
Akşamdan bir rüzgar eser omuzlarıma
Gittikçe sen olmaktayım
Kırların kokmaktayım
Kısık kısık bakmaktayım
Keşfine çıktıkça
Kendimi bulmaktayım
Harında yanmaktayım
Keşke gelebilseydin
Kırık dökük de olsa zaman ve içim
Kırk sevinçli gülüşle yamardık biz onu
Ne çıkar, sular kesilmiş, ekmek bitmiş
Hiçbiri seni beklemek gibi değil ki
Ah gelebilseydin
Ve bir yangın daha çıkıyor yüreğimde
Büyüyor sensizlik git gide
Nasıl söndürür ki bu çığlığı gözyaşı
Yine de ağlıyorum iki gözü iki çeşme ikimize...
Kaçışlarım bile beni sana yakalıyor
Söz konusu sen olunca evlat;
Bu sabır,
Ne pahalı bir mülkmüş;
Yüreğimin gücü yetmiyor.
Dayanmak ne mümkün yoksunluğuna.
Sanki ben değilim
Senin o yüreğine cümleler eker,
Şiirler biçerim öpe öpe.
Feyz alsın zenginliğin züppeliği,
Fakirliği darağacına asan hallerinden.
Kafam esti bak yine!
Salıncak kapmaca oynamalıyım.
Anla
Zamanla değişir her şey.
Kırılır, dökülür, iyileşirsin.
Hiçbir şey yerli yerinde durmaz.
Gelecekler yoldadır
Gideceklerin yerine.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!