Sözün dile sığmadığı bir yerdeyim..
Daha kendim bile anlamamışken, kime nasıl anlatabilirim...
Dilim sussa, yüreğim konuşsa…
Tarifi, telaffuzu imkânsız sözcükler
Büyüyor içimde.
Hangi söz anlatır duygularımı?
Her sözcük eksik..
Her anlam yavan.
Yüreğimin çıkmaz sokaklarında kayboldum,
Kendime bile anlatamadığım garip bir hâlin içindeyim.
Bir şiir dökülse kalbimden,
Belki anlatırdı sustuklarımı.
Tüm dünyaya meydan okudum da
Bir tek bir sese esir düştüm.
Züleyha Yusuf'u gördü, yüzüne sevdalandı,
Ben sesini duydum.
Adını bilmediğim bir bahara uyandım sanki.
Ne sureti düştü aynama,
Ne geçmişi değdi hikâyeme.
Ben görmeden sevdalandım..
İsrafil'in üflediği bir ruhtu
Sevdası yüreğime;
Sanki onu ömrümce beklemişim de
O tam vaktinde gelmişti.
Elini uzatmadan ruhu ruhuma dokundu..
Ne bir iz bıraktı tenimde
Ne de bir gölge.
Nereden geldi de
Kurak gönlüme menekşeler ekti?
Takvimler baharı erken yazdı ömrüme.
Sesi en güzel melodi kulaklarımda,
Suskunluğumun tek duası.
Gökteki yıldızlar kadar uzaktı belki..
Kim bilir, sesine tutulduğum kadar,
kokusuna da tutulur muydu yüreğim?
Çalıya tutunmuş bir karınca çaresizliği var içimde şimdi,
Sınama beni , ya Rab…
Kendi kendime şaşıyorum;
görmeden sevilir mi diye?
Sureti meçhul bir hayale ömür vermek reva mı?
Lakin ruhum biliyor bu sırrı..
Biz Rasul'ü de görmeden sevmedik mi?
Sesini duymadan, izine basmadan gönül vermedik mi?
Hem aşk, gözün gördüğü değil,
ruhun tanıdığı değilmiydi…
Söylesem...
Ah, söyleyebilsem sevdamı…
Bir seher vaktinde açabilsem ona kalbimi.
“Bak, gör, sesinle dolu.” desem..
Diyebilsem…
Nefsimi kör edip,
edebime sığınıp sevdim.
Aynamdaki tüm suretleri sildim,
Yalnızca meftunu olduğum o sesi,
gönlüme nakış nakış işledim..
Olur da bir gün perde aralanırsa...
Gözlerim sesine meftun olduğum yüzle karşılaşırsa,
Bu yürek bu sevdanın ağırlığını nasıl taşır?
Kayıt Tarihi : 21.11.2026 16:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!