GEÇTİ BE KALBİM
Geçti be kalbim..
O karanlık geceler,
o nefesimi kesen korkular,
o canımdan can koparan fırtınalar geçti..
Bir zamanlar sevda sandığın, ölürümde kopamam, asla vazgeçmem dediğin,
o uçurumun kenarından,
ellerin kanaya kanaya,
dizlerin titrese de geri döndün..
Hatırlıyor musun o günü?
Etimi kemiğimden sıyırır gibi
söküp atmıştım o zehirli sevdayı içimden..
Meğer o gün canım yanarken
ben aslında kendimi kurtarmışım.
Meğer o kopuş bir ölüm değil,
yeniden doğuşmuş benim için.
Bak şimdi gökyüzüne be kalbim!
Artık ne dilinde o ağır kilit var
ne de yüreğinde o ölüm kokursu...
Sana zulmedenin,
seni hiçe sayanın karanlığı
kendi üzerine çöktü..
Sen ise o yangınların içinden
alnın ak, başın dik,
sapasağlam çıktın..
Şükret be kalbim!
Seni karanlıktan çekip çıkaran,
kimsesizlerin kimsesi Yaradan'a şükret..
Dün gözyaşınla suladığın o küllerinden
bugün huzurun gülleri açtı..
Artık o zalimin adı yok dudaklarında,
ne de o eski sızı...
Geçti be kalbim,
hepsi geçti.
Sen kazandın.
Bitti.
Kayıt Tarihi : 18.11.2026 17:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!