YILLAR SONRA
Nasılsın diye sordun ya hani…
Sen gittin, kaç mevsim geçti sayamadım.
Kaç papatya kendini astı sensizlik denen darağacında?
Kaç karanfil bileklerini kesti sensiz, boş odalarda?
Kaç gül soldu, kaç nergis ağladı,
kaç gelincik aşkın narına yandı da kül oldu…
Sen gittin, ağaçlar yapraklarını döktü.
Fidanların boynu bükük kaldı.
Kuşlar da terk etti bahçemi,
gittiler senin gibi.
Rengârenk, cıvıl cıvıl bahçem tarumar oldu.
Oysa ne güzeldi bahçemiz, çay demlerdik orada.
Sen çayın buruk tadını severdin,
ben senin çayı yudumlamanı…
Sen yıldızlara bakıp hayal kurmayı severdin,
ben o hayallere eşlik etmeyi…
Sen kedileri severdin,
ben merhametin vücut bulmuş hâli seni severdim..
Neredesin.. Nerdesin...
Ben aynıyım işte…
Seninle anılarımız olan,
sonu sana çıkmayan sokaklarda geziyorum.
Sen gittin,
kör kuyularda, ıssız çöllerde
terk edilmiş garip bir serçe gibi yüreğim.
Saymadım, şarkımız çalarken
kaç kez kesildi nefesim.
Sen gittin, üşüyor ellerim,
sökülüyor ciğerim.
Bazı geceler…
Bazı geceler desem de, her gece
öyle özlüyorum ki…
Göğüs kafesime sığmıyor kalbim,
bedenime dar geliyor.
Çıkmak istercesine çırpınıyor ruhum.
Öyle özlüyorum ki adam…
Ölüyorum diyemedim,
iyiyim, sen nasılsın dedim.
Kayıt Tarihi : 17.11.2026 06:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!