Serdar Yusuf Şiirleri - Şair Serdar Yusuf

Çem û Zozan

Rizgar bikî deyşt û Zozan,
Azad bon li çiyan.
Sing bidin ber rextan,
Por spîkî li van rîyan.

Dağ Gölgesi

Aklım başımda mı,
bilmiyorum.
Rüzgâr bir iç çekiş gibi
uçurumlara konuşur.

Deklanşörün Kalp Atışı

Ne güzel gülümsedin,
yetim çocuğun sevinci gibi
boynunu hafif büküp,
göğsüme düşen ışığı

Derya Kadar Dert

Sür denize kaptan, okyanusa,
Balıkların sevincini birlikte görelim.
Bayram günü gurbet elde,
Bir yanım çocuk kahkahaları,

Dilê Şoreşê

Welat xweşê dil şoreşî, lê çav zerî kezî dêşî, dil ax dikî tev helîsî, roj çû ava şev li paşê

Ka dest bidî ezman hêzî, çiya xweşî deyşt bi kewşî, bihar rengî havîn nexşî, ax li minê payîz kaşê

Dirilişim Ben

Yer, gök, deniz ve bahar, ışıkla çarpan yakamoz; derin vadilerin en zirvesinde yeşerir umut.

Bir bahar kelebeği, bir ağustos böceği…
Bir serçenin sinesinde hafif bir tüy gibi süzülür yaşam.

Dokun

Dokun…
Mızrap gibi tellerime,
En acı enstrüman sesleri çalarım sana.
En acıklı masallardan seslenirim sana.

Dokun, Anne

Dokun anne,
unutulmuş defterlere yazılsın ellerin.
Gözlerinle yeniden doğsun
solan gülüşüm.

Dört Duvar

Uçaklar geçiyor gökyüzünde,
kelebekler dans ediyor baharda,
ama ben buradayım,
toprak kokusu bile hasret gibi gelir bana.

Durgun su

İçimde yılların sessiz, derin yankısı
İçimde umutların tükendiği yer
Kıvılcımlar yüreğimde çoğalır
Üstümde eski dumanlar, gözlerim alev kırmızısı