Şenol Sönmez Gül Şiirleri - Şair Şenol S ...

0

TAKİPÇİ

Şenol Sönmez Gül

Sokak çocuklarına

Elinde simitleri,
Bekler vapuru,
Herşeyidir yarını,
Yüreğinde umudu,

Devamını Oku
Şenol Sönmez Gül

Sessiz bir karanlığa
Boyun eğiyorum
Derin derin soluyorum
Bir damla düşüyor…
Buluttan habersizce dudağıma
Gün utangaç, gece yüzsüz

Devamını Oku
Şenol Sönmez Gül

Aşk, ölüme giden bir yol,
Ölüm, kaybedercesine kavuşmaktır,
Kavuşmak, ayrılığın habercisi,
Ayrılık, yalnızlığın anasıdır.

Devamını Oku
Şenol Sönmez Gül

Bir parçasın kimsenin göremediği kadar
Ufak ve bir o kadar sıkışmış
Bunca dert, bunca kederdeyken
Ben bulmuşum istemeden
Alıp götürmek istiyorlar
Bırakır mıyım kolay kolay

Devamını Oku
Şenol Sönmez Gül

Damla damla gel, yağ,
Fırtına kopmadan,
Rüzgardan önce,
Kimse dokunmadan,

Gözyaşlarımla gel dost ol,

Devamını Oku
Şenol Sönmez Gül

Uykuların yarım kalır, anlamazsın
Bir tatlı rüyâda sarhoş olursun
Düşünmeden atarsın, adımlarını...
Geride inatla bıraktığın umutlarını
Ellerinle kapatırsın yüzünü
Avuçlarında boğulursun

Devamını Oku
Şenol Sönmez Gül

Hayat, derinlik içinden sıyrılmış
Varlık kadar güzel
Varlık kadar çirkin
Su yüzüne çıkmış
Bir ağlayış değil.

Devamını Oku
Şenol Sönmez Gül

Anlattım
Sana
Beni...
Herşeyi
Anlayabildiğince
Anlattım.

Devamını Oku
Şenol Sönmez Gül

Ahh! Şu duvarlar olmasaydı
Kime anlatacaktım bu yalnızlığımı
Kaçıp giderdim, kim bilir
Esir olurdum, bir karanlığa

Ahh! Şu duvarlar olmasaydı

Devamını Oku
Şenol Sönmez Gül

Ben hiç ağlamadım
Yada ağlayamadım
Ağladım belki de
Ağladığımı hiç anlatamadım.

Ben hiç ağlamadım

Devamını Oku