Şenay Tek Şiirleri - Şair Şenay Tek

Bazı hevesler insanın kursağında
Tıkanıp kalıyor..
Ne yutuluyor,
ne de unutuluyor..

Heyben acıyla dolar da; Nefes alamazsan,
Gel..! Huzur bulacağın kıyılarım senindir...
Umutların solar kurur da; su bulamazsan,
Beraber sulayalım, gözyaşlarım senindir...

Yalnızlık hep koynunda, bir türlü atamazsan

Bilmem ki ben hangi yaprağın ince hüznüyüm..?
Sonbahar kokuyor avuçlarımda..

Vardım diyen yanılır..
Yolun sonu yine yol…

Ah benim iki gözüm..
Yitik kentim..
Adressiz istikametim..
Bilmezmisin ben iflah olmam..
Bir zelzele gibi geçer giderim ömründen de sana uğramam...
Say ki;

Her gördüğün cisim insan değildir..
İnsan olmanın şartları vardır..
Kalabalıklar içindeki en muhteşem
“kayıptır” insan..

Bul bulabilirsen...

İnsan insandan vazgeçmez azizim..
İnsan insana yüklediği mânâdan vazgeçer..
"Farkın yokmuş kimseden.. ben farklı bakmışım bilmeden…!" der..
Ve gider...
İnsan insandan gider..

İnsan gönlü sırr-ı müphemdir;
insanla oynamaya gelmez...

Yolcuyu yolundan etmemek lazım ..
Varacağı sen ,
Duracağı sen ,

Ve sönsün ışıkları tüm yıldızların..
Ay kararsın azıcık, leylam uyusun..
Kessin artık sesini cırcır böceği..
Sivri sinek tutsun nefesini, Leylam uyusun..

Belki bende düşerim,bir gün düşüne..

İstanbul emanetullahtır..Allah İstanbul'u sevdiğine değil, hakedene emanet eder..Bırakın zahirden görüneni..Bâtına bakın...İstanbul'un fethinin altında yatan bâtini sebep, hakediştir...Rumlar azgınlıkta, fitnede, adaletsizlikte zirveyi görünce, Allah emanetini onlardan alıp, biz müslümanlara vermiştir..Bizde azgınlıkta, adaletsizlikte,Fitnede, huzursuzlukta, şükürsüzlükte,şeriatsizlikte zirveyi görürsek, bizden alıp,bizden daha fazla hakedene teslim eder..Bu yüzden tüm oyunlar bu coğrafya üzerine oynanıyor...Bu yüzden tüm planlar Türkiye üzerine yapılıyor..
Eğerki evliyalar ve peygamberler şehri İstanbul çiğnenirse, yukarıda saydığımız günahların işlenmesi için, karınca misali çalışan herkes vebal altına girer..Akıllı olun...Kendinize gelin ..Dağılmayın, toplanın..Ayrışmayın birleşin..Kini öfkeyi garezi bir kenara bırakın.. Allah'ın ipine sımsıkı tutunun..
Aksi takdirde hem aklınızı hem topraklarınızı alırlar..Haberiniz olmaz...
Fatih Sultan Mehmet'in İstanbul'a girişini hatırlayın... Sultan Mehmet İstanbul'a girdikten sonra, genel af çıkartmış, tüm tutukluları serbest bırakmıştı... Fakat iki papaz zindandan çıkmak istememişti...
Evet...bu papazlar, eski Bizans İmparatoru'nu, adaletsizlikleri ve halka yapılan zulümler konusunda uyarmış, bu adaletsizlik devam ederse devletin yıkılacağını söyledikleri için hapsedilmişlerdi... Sultan Mehmet'in affından sonra bahsi geçen bu iki papaz,
"Böyle adaletsiz bir dünyada yaşamak yerine, zindanda kalmak daha iyidir" diyerek özgür kalmayı reddetmişti... Durumu öğrenen Fatih, papazları huzuruna çağırarak onlara: "İslam adaletinin tatbik edildiği memleketimizi gezin.. Müslüman halkın ve kadıların davalarını dinleyin... Eğer bizde de aynı adaletsizliği görürseniz gelip bana bildirin ve istediğiniz gibi zindana dönün..." demiş, Osmanlı ülkesini gezen ve adaleti bizzat gözlemleyen papazlar, gördükleri hakkaniyet karşısında durumdan hoşnut olmuş ve zindandan çıkmayı kabul etmişti.. fakat Sultan mehmet'e de;

Kaç okka cennet eder yüreğin...
Kaç kamyon sevabın bedelisin..
Kaç sırat daha geçmem gerek,
Kaç bin ömrün ederisin..

Kaç tane çöl aşmalı,