Şenay Tek Şiirleri - Şair Şenay Tek

Sevmenin yasak,
sevdiğini söylemenin ayıp olduğu yıllardı..
insanlar sevdiklerini camların ardından sever,
tüllerin ardından gözler..
Telefonu ses vermeden arardı..
Yıllar geçti..

Sadece bir kere sarılmak için, kilometrelerce yolu gitmez insan...
Koklamak için gider..
koklanmak için gider..
iki yarımı bir tam etmek için gider..
Ona hissettiği özlemi ve sevgiyi yüzüne vurmak için gider...
Arkasında dağ gibi durmak için gider...

Hayat bir yolculuktur,
İki ileri bir geri...
İnsan ne düşünür ne yapar,
Tek şahidi yüreği..
Sallanır koca okyanusta,
Tahtadandır küreği..

Yunus Aleyhisselam 33 yıl peygamberlik yapar.. buna rağmen kavminden sadece iki kişi kendisine biat eder... Diğerleri gaflet ve delalet içinde yaşarlar... Yunus Aleyhisselam bu durumdan dolayı karmine karşı gönül koyunca, Allahu Teala kendisine 40 gün daha sabretmesini... 40 gün içinde, Eğer ki kavmi kendisine biat etmezse üzerlerine helak indireceğini bildirir.. Yunus Aleyhisselam bu durumu kavmine iletir... Buna rağmen kavmi kendisine biat etmez. .olayın üzerinden tam 37 gün geçer... Gökyüzünü karabulutlar kaplamaya başlar... Havanın durumu değişir... Bu hali gören Yunus Aleyhisselam kavmini terk eder ve bir gemiye biner... Gemi yol almaya başladıktan kısa bir süre sonra, su almaya başlar... Kaptan gemiden bir kişinin inmesi gerektiğini söyler.. buna kimse yanaşmaz.. kura çekilir... Kura Yunus aleyhisselam'a çıkar.. ve nihayetinde Yunus Aleyhisselam gemiden atlamak zorunda kalır... Sonrasını biliyorsunuz zaten... Yunus Aleyhisselam'ın durumu bundan ibaret...
Peki Yunus aleyhisselam'dan sonra kavmine Ne oldu dersiniz..
Yunus Aleyhisselam'ın kavmine helak müstehak olmuştu..yazılmıştı... Kendisine helak yazıldığı halde son anda affedilen tek kavim vardır.. O da Yunus Aleyhisselam'ın kavmidir.... Fakat ilginç olan şudur ki; Yunus Aleyhisselam'ın kavmi Yunus Aleyhisselam'ın duası ile kurtulmamıştır... Kendi çaba ve gayretleri ile kurtulmuşlardır.. gökyüzünü kara bulutlar sarıp havanın durumu değişince, ve de Yunus Aleyhisselam o beldeyi terk edince kavmi durumdan şüphelenir... Paniğe kapılır... Diğer kavimler gibi helak olacaklarını anlarlar... Hemen hepsi bir araya gelir... Yunus aleyhisselama biat eden iki kişinin yanına giderler...Onlardan nasıl iman edeceklerini, nasıl Allah'tan af dileyeceklerini öğrenirler.. Hep beraber toplu halde Hz yunus'a biat ettiklerini bildirirler...Sonra Helalleşirler... Alacaklılar alacaklarını alırlar... Verecekliler vereceklerini verirler... Kimse kimsenin üstünde iğne ucu kadar hakkını bırakmaz... Bu etaptan sonra yine Hepsi bir araya toplanıp, toplu halde günahlarına tövbe ederler...
Yetti mi..?
Yetmedi... Hemen akabinde hep beraber toplanıp, günah işledikleri o beldeden bir müddetliğine uzaklaşırlar...
Allahu Teala, ninova kavminin bu çabalarına istinaden yazmış olduğu helakı onların üzerlerinden kaldırır...Ve üzerlerine rahmetini indirir...

Kırk kere öpeyim gözlerinden, gördüğü tüm acılar geçsin..
Kırk kere öpeyim ellerinden, yitirdiklerin geri gelsin..
Kırk kere öpeyim yüreğinden,
tüm sancıların dinsin..
Ağlama canıma can ettiğim..
bilsem ki hafifleyecek buğusu ruhunda ki aynaların..

Yürekte başlar ,yürekte biter herşey..
Kalp ile yürek aynı şey değildir...
Kalp kan pompalayan organ,Yürek
İnsanın heybesidir..
İçerisinde biriktirdikleri ise hem yükü, hem tek sermayesidir..
Gönül heybesinde ne birikiyor ona bakmalı insan..

Bugün akşam namazı saatinde yuşa tepesindeydim... Bardaktan boşanırcasına yağmur yağıyordu..yüksek bir tepe olduğu için fırtınadanda nasibini ziyadesiyle alıyordu.. Öyleki; fırtınadan ve yağmurdan dolayı insanlar ayakta durmakta dâhi bir hayli zorlanıyordu... Buna rağmen, hayatım boyunca senede birkaç kez ziyaret ettiğim bu tepeyi ben hiçbir zaman bu akşamki kadar dolu görmedim...Arabaya yer bulmak mümkün değildi..Derdini tasasını alan,gönlünü yüreğini kapan, soluğu yuşa hazretlerinin yanında almıştı...
Eeee...Böyledir bu işler..
Güzel insanlar, dünyalarını değiştirmişte olsalar, arkalarında hoş bir sada bırakırlar..İnsanlar, dertlerini sıkıntılarını paylaşmak istediklerinde , biri ile sırrını paylaşmak istediklerinde, dünyasını değiştirmiş de olsa güzel olanın yanına koşarlar... İyi olanın yanına sığınırlar...İyi ve güzel insanların sadece dirisi değil, her hali huzur verir
İyilik iyidir...

Yaraların kabuk bağladığı gün,
Gözlerin teslim olup ağladığı gün,
Umudun, içindeki acıyı dağladığı gün,
Kaderinin çiçeklenmeye tenezzül ettiği gündür...
Kışların bahara evrildiği gün,
Önündeki engeller devrildiği gün,

Yusufu kuyunun karanlığından ve çölün gecesinden geçirip de, Züleyha'ya getiren kervana Bismillah!
Züleyha'nın ateş bahçelerini İbrahim'in gülşenine çeviren yangına bismillah...
yakılan ve yanan tende uyanan ruha Bismillah!
Kuyuya Bismillah!
Zindana Bismillah!
Karanlıktan aydınlığa çıkaran duaya...

Arı, yüzlerce çiçek dolaşır. Buna rağmen çiçekler benim olmalı tavrı göstermez.
Ağaç, kuşlardan yuva kirası istemez.
Toprak, bağrını delen köklerden ne gocunur, ne hak talep eder.
Sahiplenme, hak iddiası ve bedel isteğiyle kendine ve etrafına hayatı zehir eden sadece insandır!