Kadrimi ararım, karnımı değil;
Bir yudum suyunu bile istemem.
Kurgular kurarak üzme kendini;
Aramam bir daha, boş ver sen bana!
Vefayı ararım, sefayı değil;
Bir kuş olsam,
Kanat çırpsam,
Bulutlarda dolaşsam...
Yaz kış uçsam,
Yorulmasam,
Millî, manevî ve etik değerlerle coşuyoruz;
Kutsal değerler uğruna hep birlikte koşuyoruz.
Bize bizden başka dost yok, bunu iyi biliyoruz;
Dil, kalp, dimağ müsellesi ile Hak’tan diliyoruz;
Zorda bırakmasın bizi, hakikati görüyoruz.
Seni
Ne kadar çok saydığımı
Hem de nasıl sevdiğimi
Bil/m/iyor musun?
Pek sık ara/ya/masam da,
Bir an kaymışsa temel,
Anlam vermez ki emel;
Muhatabınsa arif,
Lüzumsuz kalır tarif...
Fazla kalınsa enin,
Sabır bir erdemdir, bırakma sakın
Eninde sonunda başaracaksın;
Kahır bir yöntemdir, elverme sakın
Kazanacağına inanmalısın...
Güven bir duygudur, bırakma sakın
‘Bencilsin! ’ dediler;
‘Değilim.’ dedim.
‘Kıskançsın! ’ dediler;
‘Değilim.’ dedim.
Ana, baba, bacı, kardeş
Varsa çoluk çocuk ve eş;
Hepsinin de yeri ayrı,
Esirgeme hiçbir hayrı!
Anlayışla, hoşgörüyle,
İnsanız beşeriz, kuluz şaşarız;
Koskoca dünyaya şişer sığmayız.
‘Hep bana! ’ diyerek kalın yontarız;
Bir de işkillenir tuhaf bakarız!
Doğruyu eğriyi karıştırırız;




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!