Gözlerine düğümlendim; bir damla olup
akamadım,
Gönül sayfama sızdın; kelamı kaleme
sığdıramadım.
Sevdanın dibini boyladım, çırpındım da
çıkamadım,
Kendi çölümü kurdum da, Mecnun’a yol
açamadım.
Hayır, mevzu başkaydı:
Şair oldum; seni şiire koyup dünyaya
paylaşamadım.
İçinden sen de akarsın diye,
Kendi gözyaşımdan, kendi sırrımdan
vazgeçemedim.
Sorsan neden bu kilit?
Sevdam hakikattir; yalan düğümü hiçbir
sinede çözemedim.
Olsun;
Ben şiiri yazsam da, seni kalemimle
ölümsüzleştirdim
Kayıt Tarihi : 7.10.2026 14:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!