Etrafımda eksik sevgiler,
Sızlıyor eski yaralarım...
Şans bir ara uğradı yanıma,
Sevemedi beni, uğraşmadı;
Tarafsız değilmiş demek ki,
Sahipsiz olana değmezmiş.
Onun da şefkati bolluktaymış,
Ruhum kimsesiz boşluktaymış.
Talih kuşu bile göç ederken
Kenarımdan geçer, sakınırmış...
Zaman sinmiş, beni çekmiş tuzağa,
Kadere eğri diyen, doğrusunu ne bilirmiş
Kayıt Tarihi : 5.10.2026 19:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiir; hayatta samimiyetsiz ilgilerle, yarım kalmış sevgilerle sınanan ve şansın bile yalnız kalana yüz çevirdiğini hisseden dertli bir ruhun içsel yolculuğunu anlatır. Şair, şansın ve talihin tarafsız olmadığını; dünyadaki şefkatin bile hep durumu iyi olana, bolluk içinde olana aktığını vurgular. İnsanın kendi kimsesizliğiyle yüzleştiği o derin boşlukta, zamanın kurduğu tuzaklara ve kaderin getirdiği çizgiye sitem etmek yerine; "Kadere eğri diyen, doğrusunu ne bilirmiş?" diyerek ilahi akışa, teslimiyete ve kaderin görünmeyen adaletine tutunur
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!