Şiirle yetinmiyor artık gönlüm,
Vuslatını beklerim.
Sevgine muhtaç,
Hüznünle günahkârım ben.
Bu can artık senin,
Mazide eski bir ben vardı,
Senin adını anıp göğsünde saklardı.
Kırmadı seni, hep bekledi,
Kırılmış kelimelerinde bile.
Sorma halimi,
Yakaza halim,
Hayaliyle gerçek, gerçekliğiyle hayal olur.
Görünce seni, Lisa Hanım,
Duruyor naçizane gönlüm, seni seviyor.
Birgül bir demet kokusuydu,
Hep mutluluğu meylerde bulmayı öğrettiler,
Her zaman ve her defasında.
Düşünüp durduk yıllar süren yalanla,
Ama vallahi yalan billahi yalan.
Bir çift göz bit ömre bedelmiş,
Herkes bir gün sevdiğini özlediği gibi,
Özledim seni ben.
Biz seninle hep aynıyız,
Seni, her şeyi düşünür oldum.
Yanımdayken bile özlüyorum seni,
Ne zaman hayalime gelsen,
Gözlerimden pınarlar akar,
Bir nehrin sularını bırakıp gitmesi gibi.
Her şey, başkasının gözüyle son buldu.
Sanki yanımdayken bile
Yanımda yalnızlığımla
Sisli sokağın başından sonuna kadar yürüyorum,
Hiçbir şey düşünmeden,
Sonumu bilmeden, önümü görmeden.
Ne zaman bir yere gitsem seni düşünüyorum,
Yaşamadığımız duyguları, tutmadığım o sıcacık eli.
Gülüşünü, bakmaya kıyamadığım o gözlerini.
Düşünüyorum.
Demek ki aşk böyle bir şeymiş, kopamıyorum senden.
Bıraktın da neye yarar, boş kadehi?
İçilmeyen aşk, bir derttir içte kalana.
Seninle sunulmamış bir ömür
Zamansız bir güldür, erken solana.
Geç mi kaldın benimle var olmaya?
Yeşil gözlerinde bulduğum zamanı,
Düşüncelerimin denizinde bulamıyorum.
Bilmezdim saatimin duracağını,
Senin romanındaki Ay’a âşık olacağımı,
Bilmezdim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!