Ve şöyle dedi şair kadına;
Gelme artık.
Zorla değil ki güzellik,
Doğal ışığından sonra
Ama ne değişmiş sende?
Yüz yıllar geçse de
Özlem gitmeyecek benden, biliyorum.
Sıcaklık hissedeceksin
Üşüyen ellerinde bir gün.
Ve ben
Görmek için geldim, mazimdeki sisli benliğimle.
Sana varmak ne kadar zormuş, sevgilim.
Bırakmadı gözlerinin buğulu rengi,
Hapsetti bakışlarının kıyısına beni.
Bulamadım senin gibi seveni ömrümde;
Sana yazmadım şiirleri.
Çünkü sen, göğe en yakın denizdin içimde.
Ellerim dokunsa bulutlar kararır,
Kalemim değse kelimeler solar diye sustum.
Ve sen, ufku olmayan bir mavilikte hep içimde kaldın.
Sanrılar sardı etrafımı,
Zihnimde dönen düşünceleri bir bilseniz,
Kaldıramazsınız.
Yok olduğunu biliyorum,
Ama gel de söz anlatsın sana bunları.
Kaç baharı usul usul soldurduk,
Güz ayları bir türlü geçmedi içimizden.
Sene bilmem kaç.
Küçücük bir çocuktuk o vakitler,
Avuçlarımızda umut taşır,
Hayalimde seni bitirdiğim gün
Sol pınarlarımdan yağmur başladı.
Gözlerinde hayat bulduğumu sandım,
Meğer kalbim seni yoklukla anlatı.
Sustukça içimde büyüdü ismin,
Seni çok seviyorum,
Üzülüyorum, çıkmazdayım,
Bir çıkış yolu göster.
Seni çok seviyorum.
Hep yanımda, dizimin dibinde,
Seni gördüğümde başladı yazma isteği,
Uzun zamandır suskundu kalemim,
İçimde büyüttüm sevgini sessiz, usulca,
Kirletmedim düşlerimde bile seni.
Zamanlar geçse de usul usul,
Bir nice gündü seni beklediğim,
Üstünden yıllar geçti,
Hiç bitmeyecek gönlüm seninle gitti.
Bir ömür, bir bakış, seninle bitti.
Gönlümün en güzel yerinde Hazan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!