İçimde tüten dumanın yangını senin içindi,
Sen bilmesen de.
Sana doğru akardı kızıl denizler,
Her damlası sessiz bir özlemdi
Sen bilmesen de.
Ayrı olsak da yıllardır seninle,
Beni geçmişimle hatırla.
Sanıyorsun, sen de iyisin,
Oysa ikimizi de perişan ettin.
Öyle kolay mı benden kopmak?
Bir anda gelen duyguyla yazmadım sana,
İçimde birikmişti sevgin,
Taşan bir nehir gibi döküldü kelimeler,
Tutunamadı tenim.
Uzun zaman boyunca,
Nedir sizin derdiniz ey kaldırımlar?
Sizin suçunuz nedir?
Herkes üstünüze basıyor,
Anlatın bana, ben sizi dinliyorum.
Herkes gideceği yere sizin sayenizde varıyor,
Her karşıma çıktığında
Zaman duruyor sanki.
Bir anda kalem elimde uyanıyor,
Ve ben seninle var oluyorum.
Yazmak geliyor içimden,
Uçurumdan aşağı inerken
Bağlandığım halatsın sen,
Beni hayata bağlayan,
Beni geleceklere götüren,
Bir umutsun sen.
Gelmedim sana, el gibi,
Sanma ki onlardandım ben.
Etmediğin kalmadı hayatımda,
Yine de kalbimdeydin gizliden.
Başka gemilerin limanı olma,
Yıllar sonra geldiğinde bir gün
Bulamadığın aşkı ara
Hüzünle beklediğim günlerde
Sordum seni yalnızlığıma
Geçti.
Unutuyorum.
Yavaş yavaş, ağır ağır
İçimde kopan fırtına dinmiş
Geriye sessiz bir enkaz kalmış.
Soldum,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!