Büyük aşklar yok artık bayım.
Büyük adamlar da.
Büyük gemiler yakmak istiyor şimdi canım..
Büyük bedeller ödemek.
Acılar pusu kursa da yollarına
Acını dindirecek dermanı yine kendinde ara.
İçindeki mucizeyle haşr olmadıkça
Artık derman ne sende, ne de onda...
Bulutlar indi bugün yer yüzüne.
Anaların gözlerinde sağanak yağmurlar oldu.
Ses bile utandı kendi sesinden,
Dillerde feryada dönüştü.
Ciğeri yanmayan kaldı mı bu ülkede,
yıllarca saklandım durdum,
avcılar beni bulmasın,
vurmasın diye.
simdi size bir iyi,
bir de kötü haberim var
Göçebe yaşıyoruz be kardeşim.
Bir mülteciden bile göçebe.
Kendi vatanında lanetlenmiş,
Tedavülden kaldırılmış
Posta pulları kadar bile değeri olmayan.
Yaşamlarının kabusa dönüştürüldüğü,
Yıllardır ufuk çizgisini dahi göremeyen insanlar,
Bana acımın rengini soruyorlar!
Nedenini, derecesini, dilini, dinini...
Öyle evrensel bir acının içindeyim ki.
Aldatmalı dedi adam!
Bir uçurumdan yuvarlanmalı.
Varmalı o kör kuyunun dibine.
Belki yüreğin yanmalı.
Belki avuçların kanamalı.
soldu balkonumdaki çiçekler,
oysa çiçekçi kadın,
her mevsim açar demişti ...
içimdeki çiçekler de soluyor bir bir.
unuttum sulamayı ,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!