Issız, soğuk bir duraktayım.
Beklediğim şeyin ne olduğunu unutarak,
Çaresizce bekliyorum.
Yorgun,
Tükenmiş,
beni benden almaya çalışmasın sakın,
bana bizi öğretsin sevgin.
aşkın sarhoş etsin,
kendimizden geçelim ama,
kör etmesin!
Sanki adımı
Kulağıma değil de
Tenime
Bahtıma fısıldamışlardı
Benim adım Özlem!
sohbetkâr değil,
davetkârım ben!
tutkuya, sevgiye...
konuşmayı değil,
aşk vurduğu dedi bilge şair,
dedim sus içim, bunu söyleme!
gittikçe açılıyor aramızdaki mesafe...
uçurumlar derinleşiyor,
görmeyene denizi
bakamayana güneşi
ve hissetmeyene rüzgarı anlatmak ne kadar zorsa.
kendimi anlatmak o kadar zordu,
Aşk'ı bilmeyene...
keşke ben de içip içip kaybolsam senin gibi,
ama nafile, ben o kadar kendimdeyim ki...
masanda biraz fıstık var,
bir paket sigara,
bir kupa da bira.
Bıraktığın yerdeyim
Kaç mevsim geçti dokunmayalı
Karışmayalı ruhuna
Dudağımdan öpememiştin giderken
Yağmur vardı, ıslaktı
düşler de bitti,
şiir de…
tüm sözler intihar etti bu gece,
ve aşkına söylenecek tek bir kelime kaldı,
o da, bitti!




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!