Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

'...ben böyleyim işte,
gidenle gidiyorum...

ya kalacak yerim yok
ya da tarumar ettirdim herkese...

gidesim var;
hiç olmadık kadar gidesim var.
anadan doğma, üryan,
soyunup da tüm ruhumu,
gidesim var.

Gidiyorum!
Aklım geri giderek.
Atmaya çalışsam da zihnimdeki tüm düşünceleri,
Ayaklarımdaki prangalar hatırlıyor tüm ezberlerimi,

Ben güvenilmez birisi değilim ama,

Senden sonra kaç kez ağladım bilmem.
Baya kilo aldım inadına.
Artık saçlarımı da boyatmıyorum.
Bin kez seni özlemediğimi söylemesem de kalbime.
Özlüyorum yine.

kelebekler göçüyor içimden.
ve ben yine yalnız kalıyorum.
yenemediğim büyük bir acı var içimde,
işin garibi, acımı ben de tanımıyorum.

hep aynı soruları soruyorum kendime;

gitme aklımdan.
aklım gitsin ama,
sen gitme!..

Geç kaldım sana sevgilim
Doğduğum zaman gibi
Sonbaharda

Bazen erken, ama hep çok geç

Haziran,
sensiz geçti.
temmuz,
ve ağustos da.

Dar

Satınca her şeyi
Harcanmadık malzeme kalmayınca
En son ben kaldım ellerinde

Sivri
Kristal bir soğukluğa dönüştü her sözün

dünya da hastalandı sanırım,
yoksa içinde bu kadar parazit barındırmazdı.