yalnızlığımı seviyorum!
yalnızlığımın içindeki sesleri duymayı...
kendimi tanımayı!
her gün yeniden kurmayı evreni,
Ellerimden kaçan olmuştu da
Ruhumdan asla
Öylece bırakıp gittin beni
Yoksa, başka bir hikayeyi mi anımsattılar sana
Hani şu sonu hiç mutlu bitmeyen masalları
Günlerdir aynanın önündeyim
Bilmem kaç tokat
Yüzüme attığım bilmem kaçıncı tokat
Sizinle aynı soydan geldiğim için
Kimler için kimleri sevmedik ki
Kimlerden kimler için vazgeçmedik
Ya kendimiz
Kendimiz için kimi sevebildik
Canımızdan çok sevdiğimiz evlatlarımız
Bulaşıcı acılar sızıyor ruhuma
Git gide
Sivri
Kristal bir soğukluğa dönüşüyor her sözün
Canıma batıyor
Bul beni ey Sevgili
Sensiz çok yoruldum
Çok üzdüler yokluğunda beni
Tanrı'nın sevdiği gibi sev ama sen beni olur mu
Ne, kayalar vurur insana
İnsan ona çarpmadıkça
Ne, Deniz boğar insanı
İnsan kendini boğdurtmadıkça
Ağaç idim kesildim
Kuş idim vuruldum
Su oldum, çürüdüm yatağımda
Hava idim kirlendim
Ceylan idim avlandım
olmuşsa bir şey
onu ben yapmışımdır,
onu ben yapmışsam,
mutlaka bir bildiğim vardır...
- günahkar!
Bir şehirden başka bir şehre,
Dilime adını yasakladığım
Bir türlü aklımdan çıkaramadığım,
Geceyi yırtan,
İsyankar kelimeler uçuşuyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!