Kora yatmış gün…
İntihar ediyor ağzımdan dökülen her sözcük.
Pervasız bir aşkın.
Vefası da olmazmış derler.
Duydum ki;
Onların, kimseleri vardı
Yuvaları
O yuvanın içinde
Sımsıcak sarılışları
Mis gibi reçel korkardı koridorları
Buram buram Yasemin'ler kokarken teninde
Bir tek beni yetim bıraktın yüreğinde
Çünkü sen, bu Aşkın da babasıydın
Ve her Kadın, anasıydı sevdasının
Üstelik doğurulmamış onca şiirlere gebe
"Yalan her şeyi çarpıttı"
diyen bir düşünür yaşamın özetini kısacık bir cümleye sığdırmış
Ne harika bir cümle bu
Tiyatral bir yaşamda, insanların maskeleri ile çıkarları doğrultusunda yaşadığı bu dünya arenasında kendi gibi kalanlara kendi gibi olanlara da aşk olsun
Ne kadar seviyorsun dediklerinde,
Cevap veremiyordum...
Nasıl derim ki;
Cennetten cehenneme kadar...
Kim anlar?!?
Evet bir cennet,
Bir cennet doğurabilirim size...
Türkiye'den Mustafa Kemal'i
Ve onun devrimlerini
Mezardan Che 'yi
Duymadığım şarkılar vardı ...
Bakamadığım kaç güzel yüz...
Edemediğim danslar vardı ...
Göremediğim kaç güzel rüya.
-Uyudum, uyanamadım -
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!