Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Hani sen
Öyle çok istiyordun ki büyümemi
İşte ben büyüdüm Anne

Çakmak çakmak yıldızlar yerine gözlerimde
Çakmak taşı acılar birikti

Belki de haklıydın

Taşıyamazdın
O kuş tüyü yüreğinde
Büyük bir Aşkın ağırlığını

Eğer üstüme gelen dalgalara dayanıyorsa yüreğim
Bunda payın çoktur

Ve en ufak bir kıvılcımla yanıyorsa içim
Bunda da payın çoktur

Ey Hayat

Yoruldum senden
Merhabasız bir hayatın
Hoşçakalsız gitmeleri

Derler ki
Dillere düşmüşüz seninle
Adınla anılıyormuş günahlarım
Fakat hiç kimse bilmiyor ki
Ben Havva ve Adem'den beri hep günahtım

beni benden almaya çalışmasın sakın,
bana bizi öğretsin sevgin.

aşkın sarhoş etsin,
kendimizden geçelim ama,
kör etmesin!

Artık hiç şiir yazmıyorsun dedi
Tüm güzel duygularımın katili olan

Dedim; şiir yazılmaz ki, yaşanır
Yaşanmayan şiir sadece aldatmacadır
Üstelik şair değilim ki ben, şiirin ta kendisiyken

Bir şarkı duydum
Karşı adadan
Dili Suzi
Nefesi Dildar

Dostlar dedi dur

Sanki adımı
Kulağıma değil de
Tenime
Bahtıma fısıldamışlardı

Benim adım Özlem!

Belirsizlik hayatın bir parçası da
Ya belirgin belirsizlik

Özlem SABA