Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Nasıl bir oyun bu Anne
Uçurtma değil
Füze uçuruyorlar

İnsanlar masumları hiç sevmiyor mu Anne
Neden hep bizi öldürüyor

Ne güzel hatalar yapmışım ben öyle
Ne güzel, ne iyi yanlışlar yapmışım

Nasıl nasıl büyük haltlar yemişim
Ne de güzel sivri sivri dillerim olmuş
Ne de büyük büyük konuşmuşum

Dedi bir gün
Neden hiç konuşmuyorsun

Dedim
Öyle çok konuşuyorum ki
Sen duymuyorsun

Baktı elindeki boş fincana
Sordu Kadına Adam

Neden ben değil de
Şiirlerinle demleniyorsun

Bilesin ki
Almasına izin vermediğiniz her nefes
Benim ciğerimden soluyacaktır

Ve çoğalacaktır her solukta Denizler

Senden tanıdım beni
Kim olduğumu

Kim olmadığımı
Senden öğrendim

Ne garip
Aşk

Yaraya tuz basar gibi
Ne kadar canın yanarsa yansın
Seve seve susar gibi

Ne garip bir zaman değil mi

İnsanlık öldü ama
Hayvanlık yaşıyor

Belki de ahir zaman

Susarak neyi beklemeliyiz.
Beyaz atlı adamlar aydınlığı aramaya gitmişler.
Biz karanlık günlerden yorulmuş, yılmış.
Ve o adamların bir daha dönemeyeceğinin bilirken
Daha ne için susmalıyız,

Aşk'mı istiyorsun sen
Sen yeter ki iste
Ara

Gir gönlüme usulca
Alasını yaşa