Ve bir gün şunu fark etti
Artık düşünemiyordu Bilge Şair
İşte o anda, şöyle seslendi kendi içinden şiir
"Kervan yolda düzülür"
Yola çıkamayanın kervanı ise hepten bozulur
Cümle cümle yazmak varken
Neden harf harf sustuk ki
İncindi ruhumuz
Birbirine bağlanamayan
Kelimelerin eksikliğinde
Dönüşü olmasın diye
Dinamitlersiniz bazen yolları
Bile, isteye
Başarırsınız da
Hep başarılı olduysanız hayatta
Müzmin İlerleyen Bir Kanser Hastası Gibisiniz
Ortada bir sorun varsa, 'mutlu olmamak' bir ruh sağlığı problemi değil, gidişattan memnun olmama (aslında bir savunma) halidir.
Bundan korkmayın.
Tıpkı hayatta kalmanızı sağlayan 'korku' hormonu gibi.
Yıllarca bir Sırtlanın ardında saklandım durdum
Avcılar beni bulmasın
Vurmasın diye
Ta ki
O sırtlanın dişleri arasında
Ne kadar çok uzak varsa
İşte o kadar uzağa gitmek istiyorum
Sabit fikirlerinizden
Sevgisiz yüreklerinizden
Kötülüklerinizden
Siz hiçbir İnsanı ayağa kalkarak sevdiniz mi
Düğmelerinizi çözerek değil
İlikleyerek önünde
Siz hiç iki büklüm sevdiniz mi birini
Bir yerlerden başlayabilmeli insan.
O kadar çok anlatacak şeyim var ki
Ama ılık bir esinti,
Sessiz bir sarhoşluk var başımda
İnsanı biraz suspus
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!