ÖZLEM SABA İLE İÇ SES , RUHSAL YOLCULUKLAR
Hiçbir şey yapmamak da çok şey yapmakmış meğer
Hem de kendin için
Taş gibi yerinde ağır
Biraz Hüzzam, Biraz Saba makamında bu sabah yüreğim sanki
Kaybetmiş, yenik bir Kadından daha acınası, daha korkulası yokmuş meğer ki
Belki de daha güzeli
Neden var bu pencereler
Çünkü pencereler
Hayata bakar
Hayat da size bakar
Baktığınız yerden
Pink Floyd her zaman iyi gelir
Bazen tükürebilmek için acıyı
Hep bir ağızdan bağırmak gerekir
Özlem SABA
Hani diyorum ki sevgilim
Ben bir kuş olsam
Uçsam semalarında
Gagamda aşk mektupları
Alsan beni içeri
Hayat, şu üç şeyi öğreti bana
Gözlerinde hüzün olmayan insanlardan korkmam
Ve uzak durmam gerektiğini
Korktuğum şeylerden daha korkunç olmam gerektiğini
'Rab' olarak kendini seçenler
Kul olarak kimseyle boyun eğmezler
Özlem SABA
Asıl şanslı olan benim
Çünkü mumyalanmış bir rahibe gibi yaşıyordum yıllardır
Ve geldi gelmekte olan
Ve asırlar sonra
İlk defa nefes aldım sanki
Ruhu ölmeyen kaldı mı aranızda
Beden diye cesedini sürüklemeyen
Özlem SABA




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!