Ve bir gün şunu fark etti
Artık düşünemiyordu Bilge Şair
İşte o anda, şöyle seslendi kendi içinden şiir
"Kervan yolda düzülür"
Yola çıkamayanın kervanı ise hepten bozulur
Cümle cümle yazmak varken
Neden harf harf sustuk ki
İncindi ruhumuz
Birbirine bağlanamayan
Kelimelerin eksikliğinde
Dönüşü olmasın diye
Dinamitlersiniz bazen yolları
Bile, isteye
Başarırsınız da
Hep başarılı olduysanız hayatta
Bazı çocuklar hiç sevilmez
Hiç affedilmezler
Büyüseler bile
Taa ki 'siz' büyüyüp onlara sahip çıkana dek
Uçmayı biliyorsan, bak gözlerime
Okyanuslar varsa dudaklarında, öp beni
Düşünebiliyorsan, konuş benimle
Yüzmeyi biliyorsan dal içime
Düşersin, boğulursun
Yanar, tutuşursun
Seni bir nefeste içime çektim
Ve dönüyorum Mabedime
Ey mübarek Deniz
Sen ki
En derin dehlizlerimin kutsal Anası
Son güne kadar değil
Mahşere kadar
Mahşere kalır bazı aşklar
Yeryüzü zindan olsa da
Sırat-ları müstakimdir onların
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!