Elbette ki
Bir kuşa yapabileceğiniz en büyük kötülük
Kanatlarını kökünden kırmaktır
Eğer yerine takacağınız
Daha büyük bir kanat yoksa
Dedim ki kendi kendime
Ansızın bir hikâyenin
Baş kahramanı olamazsın
Geleceğini bağlayabilirsin de birine
O kadar ümitsizdi ki
Sevebilme ihtimali bile imkansızdı
Bizli rüyalardan bile mahrum kaldım
Gerçek denilen yalan
Hiç bu kadar acıtmamıştı canımı
ben dünyaya geldiğimde,
tüm maviler tutulmuştu.
ben de,
kimsenin cesaret edemediği, siyahı sevdim...
Çok açtım sofrana geldiğimde.
Sen elimi kaşığa uzatmadan beni doyuruverdin.
Sende verme hevesi vardı.
Bende açlık.
saçlarına çiçek takan kızın çiçekleri soldu.
aynı anda gök yarıldı,
okyanuslar parçalandı,
Tanrının merhameti çekildi yer yüzünden.
ve o geldi...
Yüzümü dönüyorum rüzgara.
Gittiğin diyarlardan kokun gelir mi diye bana.
Ama yalancı her şey gibi rüzgâr da!
Ne kadar canımı yaksa da,
Asi fırtınalara saklamıştım ben seni.
bozkırın ortasında
yalnız bir sonbahar gibiyim.
bir yapraklarım kalmıştı
az sonra,
onları da dökeceğim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!