Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Her şeyi yaşarım ama bir tek seni yaşayamam..
Çünkü sen yaşatırsın beni.
Güneşim, ışığım...
Çekilme göğümden..

şapka değil, dil çıkartılır bu tiplere..

-biraz dik duruş, biraz da küçümseme -
oryantalist bakışlara inat,
realist bir gülümseme...

Dedi
Otopsi istemem yüreğime
Failim belli

Ben ki
Rüyası rüyasına bir kez değmemiş

sürgün müdür her zaman gitmeler?
insan hiç bulunduğu yerde kaskatı kesilemez mi?

bedeni oracıkta yok olup,
ruhu uzak diyarlara göç edemez mi?

Öyle bir gitmek zorunda kaldım ki
Bir daha kimseye dönemedim

Ve öyle bir yalnız bırakıldım ki
Bir daha kimseye sırtımı yaslayamadım

Bir yalnızlık gerekiyor şimdi bana
Çoktan seçmeli
Ama sonunda yine kendimi seçmeli

Gizemli bir kayboluş
Kutsal bir yetmişlik

bitmiş gibi değil,
ölmüş gibi bitmeli.

ölmüş gibi de yetmez!
çürümüş gibi bitmeli.
öyle bitmeli ki;

Dedi
Söyle

Öyle susma Saba
Söyle

Tam on beş dakikadır izliyorum onları,
Kur yaparken erkek kedi, dişiye,
Diyor ki dişi, erkeğine;
‘Önce kulaklarıma fısıldamalısın aşk sözlerini,
Beni ne çok sevdiğini,
İstediğini,

İnanmadıklarıyla bahşedecek gücü kalmayınca
Tüm inanmadıklarına inanmış gibi mi yapmalı insan?
Oynamalı mı oyunu
Oyunbaz mı olmalı

Onlar sadece güzel diyorlar bana