Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Şarkıların içinden seslenen kadınlar vardır.
Her sözü bir nağme olup titretir yüreğinizi...

Acıların içinden gelen adamlar da vardır...
Her dokunuşu titretir bedeninizi..

Düne razıyım ben
Bu günümde sen yoksan

Ölmeye de razıyım
Yarınımda sen yoksan

Bazıları kalıbının Adamı olamıyorsa hiç
E benim de işim bu

Yeniden kalıbını almak
Ve pişirmek

Ben ki,
Korkudan kabaran bir kuş gibiyim.
Ve küçücük bir kuşa,
Topla ateş ediyorlar baba.

Bazen
Bırakıp gittiği
Kendisi olur İnsanın

Bırakıp gidemediği
Birisi

Geceden kalma bir uyku var gözlerimde
Açsam, sanki üşüyecek tüm sabahlar

Gücünü şiddetinden değil
İnceliğinden alan bir sızı var yüreğimde

gözlerin neden bu kadar yaşlı bakıyor küçük kız?
neden bu zamansız büyümen?
dalından koparılan çiçek misali,
neden bu kadar düşkünsün?

Gerçeklikten uzak
Başı boş düşünceler
Duygularla yoğurulmuş bir günden
Elimde tek kalan
Ağız dolusu bir esneme şimdi

Sevebilmek beklemeden
Dilemeden
Sadece verebildikleriyle

Onlara da göz dikmeden
Asilce

Ben, iyi niyetimi anlatmak için çırpınırken
Karşımdakilerin bana saldırmak için kılıç, kalkan kuşandığını gördükçe
Sustum

Ben, onca haksızlığa set çekmeye çalışırken
İnsanların, vazgeçmem için aramıza buz gibi duvarlar ördüğünü gördükçe