Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Postallar eskimez ki her zaman
Şehirler de aşınır gide gele

Tutsak kalmaz ki insan her zaman
Kentler de düşer parmaklıklar ardına

Ah diyorum ki
Çık gel be artık adam

Bırak kıyısında oynaştığın denizleri
İçine gömüldüğün kitapları

kanıtlanamıyorsa suçun
bu suçsuz olduğun anlamına gelmez.
işlediğin suç soyut bir eylem de olsa.
aşkımı öldürmekten,
hükümlüsün işte,
yatıyorsun yüreğimde,

korkuyu gördüm gözlerinde.
hem de çocukların,
yalnızlığı,
çaresizliği.
öyle mi bakmalıydı çocuk gözleri
büyük, küçük fark etmiyor.

Bırak elindeki oyuncağı çocuk
Biz değil
Hayat bizimle oyun oynuyor

O vuruyor
İnsanlık sadece bakıyor

Sudan çıkmış balık gibiyim
Gözlerim hala kapalı

Tüm kötü niyetlerinize ve
Kurnazlıklarınıza

Ah büyümek ne kötü
Elma şekeri sadece gereksiz bir kalori
Polyanna öldü
Ve anılara gömüldü
Lanet olası o yurttan
Kurtulmadı hiçbir zaman

Çok özür diliyorum
Sizleri sevmeyi unuttuğum için
Çok yorgunum bu aralar

Kavgalarım kabarıyor
Üzerime çullanıyor deli rüzgarlar

Ben sabırla,
Tek tek,
İlmek ilmek sökerken tüm bağlarımızı,
Sen bana;
“gel kör düğüm olalım diyorsun.“

Seni unutamayacak kadar yorgunum
Ve yeniden başlayamayacak kadar çaresiz

Günlerini tükettiğim bir ömrün gergefinde
İpi çürümüş ve bin iğne darbesi ile
Oylum oylum yüreğimin kenarına işlenmiş bir nakışsın sen