bırakın beni,
düşmeliyim!
bir güzel düşmeliyim.
daha güçlü kalkışlar için,
ben de düşmeliyim ...
Ve bir gün düşündü Bilge kişi
Bazı yollar gözler tamamen kapalı yürünürdü
Açık gözlü olmaya çalışmak, büyüyü bitirirdi
Bazen insanlar sevilmediği için değil, hiç umut olmadığı için de değil, Beklentiler karşılanmadığı ve hiçbir zaman karşılanmayacağı için hiç değil, Cesur olamadıkları için terkedilirdi
İnsan bu
Ne yapsa
Ne yana dönse, Aşkı görüyor her yerde
Sevmesini bilirse
İster puslu havada
Öyle yorgunduk ki
Düşlerin, uçurum ağzında bekler olduk mezarcıları
Kazsa da birileri, yatsak uyusak diye
Isınacak soba
Paylaşılacak katık vardı da
Ben ellerini tuttum
Ellerimi tuttu sanırken
İçindeki boşluğa düşmüş, anlamsızca yuvarlanıyordum
Ve şu göğsümün ortasında saplı duran Özlem'in kim ve kime olduğunu bilmesem
Neredeyse kurşun yedim sanacaktım
Duydum ki;
İki boyalı dudağa satmış sevgili bizi
Bir gece sarışın
Diğer gece kızıl yataklarda, asmış aşk kendini
Tut ki bir rüyaydık uyandık
Tut ki son demleri bu ayrılığın
Tut ki gittikçe uzadı aramızdaki mesafe
Gemi kayboldu, dümen yoruldu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!