Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Çantada Keklik sandığınız insanları
Öyle keyfinize göre her açtığınızda
Yerinde bulamayabilirsiniz

Çünkü Keklik de bir kuştur
Belki de uçmuştur

Aynen Böyle Olmak Gerek

aralamak gerek kilitli kapıları.
uçurmak gerek semaya aşk kuşunu.

önceleri her doğan gün,
yeni güzelliklerin habercisiydi
şimdi;
amacını şaşırmış Güneş,
balkonda unutulmuş çamaşırlar gibi,
solduruyor sevgisizlik bizi...

Mezara varmayan ceset!
Dünyaya sığmayan melek

Sizler de capcanlı insanlardınız bir zamanlar
Belki bizden/benden daha fazla
Daha insan

... harcında Aşk olmayan bir yapı
Evim diye sahiplenenlerin başına yıkılacaktır bir gün mutlaka

Özlem SABA

Toprağa basınca hissediyorum
Yapraklarına dokununca, bir ağacın
Suya değince ayaklarım
Duyunca sıcaklığını kemiklerime kadar güneşin
Görünce bir kuşun kanat çırpışını

Gözümü her sabah sensiz açtığımda
Zaten dünya yok ki
Kırılmasın kimse bana

Olmasan da hep benim yanımda
Beni benden alan özlemin var ya

Şöyle seslendi Er kişi;
"Rüzgar kendisi için esmez"

Ve ekledi hatun kişi;
"Kendine açılan kolları da kırıp geçmez "

Sadece kokumdan sezebilir misin
Rüzgar ve de Güneş fısıldar mı kulağına geldiğimi

Bir başkalaşır mı gün aniden
Ben çalmadan açabilir misin kapıyı
Huzurla alabilir misin beni koynuna

"Ölmeden ölmek" diye bir şey var
Mülk-ü tene sığamamak

Kalkınca göz perdesi ortan
Gönül gözüyle bakmak diye bir şey var