Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Senden sonra kaç kez ağladım bilmem.
Baya kilo aldım inadına.
Artık saçlarımı da boyatmıyorum.
Bin kez seni özlemediğimi söylemesem de kalbime.
Özlüyorum yine.

kelebekler göçüyor içimden.
ve ben yine yalnız kalıyorum.
yenemediğim büyük bir acı var içimde,
işin garibi, acımı ben de tanımıyorum.

hep aynı soruları soruyorum kendime;

gitme aklımdan.
aklım gitsin ama,
sen gitme!..

Geç kaldım sana sevgilim
Doğduğum zaman gibi
Sonbaharda

Bazen erken, ama hep çok geç

Haziran,
sensiz geçti.
temmuz,
ve ağustos da.

Dar

Satınca her şeyi
Harcanmadık malzeme kalmayınca
En son ben kaldım ellerinde

Sivri
Kristal bir soğukluğa dönüştü her sözün

dünya da hastalandı sanırım,
yoksa içinde bu kadar parazit barındırmazdı.

sürgün müdür her zaman gitmeler?
insan hiç bulunduğu yerde kaskatı kesilemez mi?

bedeni oracıkta yok olup,
ruhu uzak diyarlara göç edemez mi?

Farkında değil fırtınaların
Dışarda hazan mevsimi var
Titriyor

Onu arıyor

hani diyordun ya;
yalan söyledim sana.
söyle!
ben hazırım,
her yalanına inanmaya...