Benim içimde sen vardın.
Senin içinde ben.
Bizim içimizde o.
Biz onu biz sandık,
Yanıldık!
şimdiye kadar kaçtığım tek şey benliğimdi.
benliğim şimdi, beni ele verdi..
evden bekliyorlarmış beni!
Aşk sularında bir ürkek ceylan.
Güneşle yıkanırdı her sabah,
Dalgalarla taranırdı saçları…
Tutmuşken sırtlanlar su başlarını.
Ve peşine düşerken aç kurtlar.
zordur beyaz olmak.
hiç leke almamak.
onca dala, yaprağa,
en zoru da,
dikenlere basa basa boy almak.
kanamadan,
Ey ressam!
Bırak fırçanı.
Ve dök boyalarını.
Dokunma o tuvale.
Bil ki!
Ateşle dans etmenin ilmini öğrenince,
Ateş bile küle dönüşür;
Sen Aşk’a varınca…
Siz hiç ahlaklı bir köpek gördünüz mü?
Ya da ahlaksız bir kuş?
Ben de sadece benim işte.
Sizin düşündüğünüz hiç kimse…
Sıkıldım üzerime giydirilen çuvallardan...
Utanmam yok benim.
at kestaneleri gibiydi.
canıma batıyordu varlığı
ama ben yine de
derinlerde bir yerlerde
yemişler düşlemiştim türlü türlü.
Bir gün bende öleceğim.
Her fani gibi...
Size onlardan başka şeyler anlatamayacağım ben de.
Mirasım benden önceki ölümlülerden farklı olmayacak.
Tanrı'nın benden müsaade almadan yüreğime indirdiği sevgiden başka.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!