Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Dışım büyürken
İçim küçüldü her gün
Eğreti döşeklerde her gece
Biraz daha azalarak karşıladım sabahı

Özlem SABA

Dur

Nereye gidiyorsun diye soramazsınız bazı sevgililere
Ya da neden geç kaldığının hesabı sorulmaz bir türlü

Duymadığınız güzel sözlerin çetelesi tutulmaz o Aşkta

Ne çok kalabalığız
Ne çok dağınık

Evde
Ofiste
Mekanlarda

Siz;
Aynı sevdaya sağından
Ve solundan tutulmuşlar

Yazı görmeyen baharlarınızda
Ya bir kurşunla yere düşmüş

Bana bunu söylemeyin artık

Vaktiyle hepiniz oldum ben

Çarmıha gerilen İsa
Derisi yüzülen Nesimi, Hypatia

Biraz daha imge
Biraz daha ironi

Ağzını sık torbanın
Daha az konuş

Ve yine sabah oldu

Niye oldu ki

Bazı kendine gelmeler buruk bir tat bırakırmış damakta
Benimki de öyle işte

Bundan böyle
Sen doldur göğüs kadehimi Saki

Ne varsa Aşk'a dair
Senden içmek istiyorum bu gece

Kora yatmış gün…
İntihar ediyor ağzımdan dökülen her sözcük.
Pervasız bir aşkın.
Vefası da olmazmış derler.

Duydum ki;

Onların, kimseleri vardı
Yuvaları
O yuvanın içinde
Sımsıcak sarılışları

Mis gibi reçel korkardı koridorları